6.19.1 τοιαῦτα μὲν ὁ Ἀλκιβιάδης εἶπεν · οἱ δ’ Ἀθηναῖοι ἀκούσαντες ἐκείνου τε καὶ τῶν Ἐγεσταίων καὶ Λεοντίνων φυγάδων , οἳ παρελθόντες ἐδέοντό τε καὶ τῶν ὁρκίων ὑπομιμνῄσκοντες ἱκέτευον βοηθῆσαι σφίσι , πολλῷ μᾶλλον ἢ πρότερον ὥρμηντο στρατεύειν .
6.19.2 καὶ ὁ Νικίας γνοὺς ὅτι ἀπὸ μὲν τῶν αὐτῶν λόγων οὐκ ἂν ἔτι ἀποτρέψειε , παρασκευῆς δὲ πλήθει , εἰ πολλὴν ἐπιτάξειε , τάχ’ ἂν μεταστήσειεν αὐτούς , παρελθὼν αὐτοῖς αὖθις ἔλεγε τοιάδε .
6.20.1 " ἐπειδὴ πάντως ὁρῶ ὑμᾶς , ὦ Ἀθηναῖοι , ὡρμημένους στρατεύειν , ξυνενέγκοι μὲν ταῦτα ὡς βουλόμεθα , ἐπὶ δὲ τῷ παρόντι ἃ γιγνώσκω σημανῶ .
6.20.2 ἐπὶ γὰρ πόλεις , ὡς ἐγὼ ἀκοῇ αἰσθάνομαι , μέλλομεν ἰέναι μεγάλας καὶ οὔθ’ ὑπηκόους ἀλλήλων οὔτε δεομένας μεταβολῆς , ᾗ ἂν ἐκ βιαίου τις δουλείας ἄσμενος ἐς ῥᾴω μετάστασιν χωροίη , οὐδ’ ἂν τὴν ἀρχὴν τὴν ἡμετέραν εἰκότως ἀντ’ ἐλευθερίας προσδεξαμένας , τό τε πλῆθος ὡς ἐν μιᾷ νήσῳ πολλὰς τὰς Ἑλληνίδας .
6.20.3 πλὴν γὰρ Νάξου καὶ Κατάνης , ἃς ἐλπίζω ἡμῖν κατὰ τὸ Λεοντίνων ξυγγενὲς προσέσεσθαι , ἄλλαι εἰσὶν ἑπτά , καὶ παρεσκευασμέναι τοῖς πᾶσιν ὁμοιοτρόπως μάλιστα τῇ ἡμετέρᾳ δυνάμει , καὶ οὐχ ἥκιστα ἐπὶ ἃς μᾶλλον πλέομεν , Σελινοῦς καὶ Συράκουσαι .