6.17.8 καὶ νῦν οὔτε ἀνέλπιστοί πω μᾶλλον Πελοποννήσιοι ἐς ἡμᾶς ἐγένοντο , εἴ τε καὶ πάνυ ἔρρωνται , τὸ μὲν ἐς τὴν γῆν ἡμῶν ἐσβάλλειν , κἂν μὴ ἐκπλεύσωμεν , ἱκανοί εἰσι , τῷ δὲ ναυτικῷ οὐκ ἂν δύναιντο βλάπτειν · ὑπόλοιπον γὰρ ἡμῖν ἐστὶν ἀντίπαλον ναυτικόν .
6.18.1 ὥστε τί ἂν λέγοντες εἰκὸς ἢ αὐτοὶ ἀποκνοῖμεν ἢ πρὸς τοὺς ἐκεῖ ξυμμάχους σκηπτόμενοι μὴ βοηθοῖμεν ; οἷς χρεών , ἐπειδή γε καὶ ξυνωμόσαμεν , ἐπαμύνειν , καὶ μὴ ἀντιτιθέναι ὅτι οὐδὲ ἐκεῖνοι ἡμῖν . οὐ γὰρ ἵνα δεῦρο ἀντιβοηθῶσι προσεθέμεθα αὐτούς , ἀλλ’ ἵνα τοῖς ἐκεῖ ἐχθροῖς ἡμῶν λυπηροὶ ὄντες δεῦρο κωλύωσιν αὐτοὺς ἐπιέναι .
6.18.2 τήν τε ἀρχὴν οὕτως ἐκτησάμεθα καὶ ἡμεῖς καὶ ὅσοι δὴ ἄλλοι ἦρξαν , παραγιγνόμενοι προθύμως τοῖς αἰεὶ ἢ βαρβάροις ἢ Ἕλλησιν ἐπικαλουμένοις , ἐπεὶ εἴ γε ἡσυχάζοιεν πάντες ἢ φυλοκρινοῖεν οἷς χρεὼν βοηθεῖν , βραχὺ ἄν τι προσκτώμενοι αὐτῇ περὶ αὐτῆς ἂν ταύτης μᾶλλον κινδυνεύοιμεν . τὸν γὰρ προύχοντα οὐ μόνον ἐπιόντα τις ἀμύνεται , ἀλλὰ καὶ ὅπως μὴ ἔπεισι προκαταλαμβάνει .
6.18.3 καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ταμιεύεσθαι ἐς ὅσον βουλόμεθα ἄρχειν , ἀλλ’ ἀνάγκη , ἐπειδήπερ ἐν τῷδε καθέσταμεν , τοῖς μὲν ἐπιβουλεύειν , τοὺς δὲ μὴ ἀνιέναι , διὰ τὸ ἀρχθῆναι ἂν ὑφ’ ἑτέρων αὐτοῖς κίνδυνον εἶναι , εἰ μὴ αὐτοὶ ἄλλων ἄρχοιμεν . καὶ οὐκ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἐπισκεπτέον ὑμῖν τοῖς ἄλλοις τὸ ἥσυχον , εἰ μὴ καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ἐς τὸ ὁμοῖον μεταλήψεσθε .