Χορός
415 πεύσῃ τὰ πάντα συντόμως , Διὸς κόρη .
416 ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα .
417 Ἀραὶ δ’ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα .
Ἀθηνᾶ
418 γένος μὲν οἶδα κληδόνας τ’ ἐπωνύμους .
Χορός
419 τιμάς γε μὲν δὴ τὰς ἐμὰς πεύσῃ τάχα .
Ἀθηνᾶ
420 μάθοιμ’ ἄν , εἰ λέγοι τις ἐμφανῆ λόγον .
Χορός
421 βροτοκτονοῦντας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν .
Ἀθηνᾶ
422 καὶ τῷ κτανόντι ποῦ τὸ τέρμα τῆς φυγῆς ;
Χορός
423 ὅπου τὸ χαίρειν μηδαμοῦ νομίζεται .
Ἀθηνᾶ
424 καὶ τοιαύτας τῷδ’ ἐπιρροιζεῖς φυγάς ;
Χορός
425 φονεὺς γὰρ εἶναι μητρὸς ἠξιώσατο .
Ἀθηνᾶ
426 ἄλλαις ἀνάγκαις , τινος τρέων κότον ;
Χορός
427 ποῦ γὰρ τοσοῦτο κέντρον ὡς μητροκτονεῖν ;
Ἀθηνᾶ
428 δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγου πάρα .
Χορός
429 ἀλλ’ ὅρκον οὐ δέξαιτ’ ἄν , οὐ δοῦναι θέλοι .
Ἀθηνᾶ
430 κλύειν δίκαιος μᾶλλον πρᾶξαι θέλεις .
Χορός
431 πῶς δή ; δίδαξον · τῶν σοφῶν γὰρ οὐ πένῃ .