5.102.1 ΜΗΛ . - ἀλλ’ ἐπιστάμεθα τὰ τῶν πολέμων ἔστιν ὅτε κοινοτέρας τὰς τύχας λαμβάνοντα κατὰ τὸ διαφέρον ἑκατέρων πλῆθος · καὶ ἡμῖν τὸ μὲν εἶξαι εὐθὺς ἀνέλπιστον , μετὰ δὲ τοῦ δρωμένου ἔτι καὶ στῆναι ἐλπὶς ὀρθῶς .
5.103.1 ΑΘ . - ἐλπὶς δὲ κινδύνῳ παραμύθιον οὖσα τοὺς μὲν ἀπὸ περιουσίας χρωμένους αὐτῇ , κἂν βλάψῃ , οὐ καθεῖλεν · τοῖς δ’ ἐς ἅπαν τὸ ὑπάρχον ἀναρριπτοῦσι ( δάπανος γὰρ φύσει ) ἅμα τε γιγνώσκεται σφαλέντων καὶ ἐν ὅτῳ ἔτι φυλάξεταί τις αὐτὴν γνωρισθεῖσαν οὐκ ἐλλείπει .
5.103.2 ΑΘ . - ὑμεῖς ἀσθενεῖς τε καὶ ἐπὶ ῥοπῆς μιᾶς ὄντες μὴ βούλεσθε παθεῖν μηδὲ ὁμοιωθῆναι τοῖς πολλοῖς , οἷς παρὸν ἀνθρωπείως ἔτι σῴζεσθαι , ἐπειδὰν πιεζομένους αὐτοὺς ἐπιλίπωσιν αἱ φανεραὶ ἐλπίδες , ἐπὶ τὰς ἀφανεῖς καθίστανται μαντικήν τε καὶ χρησμοὺς καὶ ὅσα τοιαῦτα μετ’ ἐλπίδων λυμαίνεται .
5.104.1 ΜΗΛ . - χαλεπὸν μὲν καὶ ἡμεῖς ( εὖ ἴστε ) νομίζομεν πρὸς δύναμίν τε τὴν ὑμετέραν καὶ τὴν τύχην , εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ἴσου ἔσται , ἀγωνίζεσθαι · ὅμως δὲ πιστεύομεν τῇ μὲν τύχῃ ἐκ τοῦ θείου μὴ ἐλασσώσεσθαι , ὅτι ὅσιοι πρὸς οὐ δικαίους ἱστάμεθα , τῆς δὲ δυνάμεως τῷ ἐλλείποντι τὴν Λακεδαιμονίων ἡμῖν ξυμμαχίαν προσέσεσθαι , ἀνάγκην ἔχουσαν , καὶ εἰ μή του ἄλλου , τῆς γε ξυγγενείας ἕνεκα καὶ αἰσχύνῃ βοηθεῖν . καὶ οὐ παντάπασιν οὕτως ἀλόγως θρασυνόμεθα .