5.40.3 ἀποροῦντες οὖν ταῦτα οἱ Ἀργεῖοι , καὶ φοβούμενοι μὴ Λακεδαιμονίοις καὶ Τεγεάταις , Βοιωτοῖς καὶ Ἀθηναίοις ἅμα πολεμῶσι , πρότερον οὐ δεχόμενοι τὰς Λακεδαιμονίων σπονδάς , ἀλλ’ ἐν φρονήματι ὄντες τῆς Πελοποννήσου ἡγήσεσθαι , ἔπεμπον ὡς ἐδύναντο τάχιστα ἐς τὴν Λακεδαίμονα πρέσβεις Εὔστροφον καὶ Αἴσωνα , οἳ ἐδόκουν προσφιλέστατοι αὐτοῖς εἶναι , ἡγούμενοι ἐκ τῶν παρόντων κράτιστα πρὸς Λακεδαιμονίους σπονδὰς ποιησάμενοι , ὅπῃ ἂν ξυγχωρῇ , ἡσυχίαν ἔχειν .
5.41.1 καὶ οἱ πρέσβεις ἀφικόμενοι αὐτῶν λόγους ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους ἐφ’ ᾧ ἂν σφίσιν αἱ σπονδαὶ γίγνοιντο .
5.41.2 καὶ τὸ μὲν πρῶτον οἱ Ἀργεῖοι ἠξίουν δίκης ἐπιτροπὴν σφίσι γενέσθαι ἢ ἐς πόλιν τινὰ ἢ ἰδιώτην περὶ τῆς Κυνουρίας γῆς , ἧς αἰεὶ πέρι διαφέρονται μεθορίας οὔσης ( ἔχει δὲ ἐν αὑτῇ Θυρέαν καὶ Ἀνθήνην πόλιν , νέμονται δ’ αὐτὴν Λακεδαιμόνιοι ) · ἔπειτα δ’ οὐκ ἐώντων Λακεδαιμονίων μεμνῆσθαι περὶ αὐτῆς , ἀλλ’ , εἰ βούλονται σπένδεσθαι ὥσπερ πρότερον , ἑτοῖμοι εἶναι , οἱ Ἀργεῖοι πρέσβεις τάδε ὅμως ἐπηγάγοντο τοὺς Λακεδαιμονίους ξυγχωρῆσαι , ἐν μὲν τῷ παρόντι σπονδὰς ποιήσασθαι ἔτη πεντήκοντα , ἐξεῖναι δ’ ὁποτεροισοῦν προκαλεσαμένοις , μήτε νόσου οὔσης μήτε πολέμου Λακεδαίμονι καὶ Ἄργει , διαμάχεσθαι περὶ τῆς γῆς ταύτης , ὥσπερ καὶ πρότερόν ποτε ὅτε αὐτοὶ ἑκάτεροι ἠξίωσαν νικᾶν , διώκειν δὲ μὴ ἐξεῖναι περαιτέρω τῶν πρὸς Ἄργος καὶ Λακεδαίμονα ὅρων .