2.62.3 ὥστε οὐ κατὰ τὴν τῶν οἰκιῶν καὶ τῆς γῆς χρείαν , ὧν μεγάλων νομίζετε ἐστερῆσθαι , αὕτη ἡ δύναμις φαίνεται · οὐδ’ εἰκὸς χαλεπῶς φέρειν αὐτῶν μᾶλλον ἢ οὐ κηπίον καὶ ἐγκαλλώπισμα πλούτου πρὸς ταύτην νομίσαντας ὀλιγωρῆσαι , καὶ γνῶναι ἐλευθερίαν μέν , ἢν ἀντιλαμβανόμενοι αὐτῆς διασώσωμεν , ῥᾳδίως ταῦτα ἀναληψομένην , ἄλλων δὲ ὑπακούσασι καὶ τὰ προκεκτημένα φιλεῖν ἐλασσοῦσθαι , τῶν τε πατέρων μὴ χείρους κατ’ ἀμφότερα φανῆναι , οἳ μετὰ πόνων καὶ οὐ παρ’ ἄλλων δεξάμενοι κατέσχον τε καὶ προσέτι διασώσαντες παρέδοσαν ὑμῖν αὐτά ( αἴσχιον δὲ ἔχοντας ἀφαιρεθῆναι ἢ κτωμένους ἀτυχῆσαι ) , ἰέναι δὲ τοῖς ἐχθροῖς ὁμόσε μὴ φρονήματι μόνον , ἀλλὰ καὶ καταφρονήματι .
2.62.4 αὔχημα μὲν γὰρ καὶ ἀπὸ ἀμαθίας εὐτυχοῦς καὶ δειλῷ τινὶ ἐγγίγνεται , καταφρόνησις δὲ ὃς ἂν καὶ γνώμῃ πιστεύῃ τῶν ἐναντίων προύχειν , ὃ ἡμῖν ὑπάρχει .
2.62.5 καὶ τὴν τόλμαν ἀπὸ τῆς ὁμοίας τύχης ἡ ξύνεσις ἐκ τοῦ ὑπέρφρονος ἐχυρωτέραν παρέχεται , ἐλπίδι τε ἧσσον πιστεύει , ἧς ἐν τῷ ἀπόρῳ ἡ ἰσχύς , γνώμῃ δὲ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων , ἧς βεβαιοτέρα ἡ πρόνοια .
2.63.1 τῆς τε πόλεως ὑμᾶς εἰκὸς τῷ τιμωμένῳ ἀπὸ τοῦ ἄρχειν , ᾧπερ ἅπαντες ἀγάλλεσθε , βοηθεῖν , καὶ μὴ φεύγειν τοὺς πόνους ἢ μηδὲ τὰς τιμὰς διώκειν · μηδὲ νομίσαι περὶ ἑνὸς μόνου , δουλείας ἀντ’ ἐλευθερίας , ἀγωνίζεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἀρχῆς στερήσεως καὶ κινδύνου ὧν ἐν τῇ ἀρχῇ ἀπήχθεσθε .