2.36.4 ὧν ἐγὼ τὰ μὲν κατὰ πολέμους ἔργα , οἷς ἕκαστα ἐκτήθη , εἴ τι αὐτοὶ οἱ πατέρες ἡμῶν βάρβαρον Ἕλληνα πολέμιον ἐπιόντα προθύμως ἠμυνάμεθα , μακρηγορεῖν ἐν εἰδόσιν οὐ βουλόμενος ἐάσω · ἀπὸ δὲ οἵας τε ἐπιτηδεύσεως ἤλθομεν ἐπ’ αὐτὰ καὶ μεθ’ οἵας πολιτείας καὶ τρόπων ἐξ οἵων μεγάλα ἐγένετο , ταῦτα δηλώσας πρῶτον εἶμι καὶ ἐπὶ τὸν τῶνδε ἔπαινον , νομίζων ἐπί τε τῷ παρόντι οὐκ ἂν ἀπρεπῆ λεχθῆναι αὐτὰ καὶ τὸν πάντα ὅμιλον καὶ ἀστῶν καὶ ξένων ξύμφορον εἶναι ἐπακοῦσαι αὐτῶν .
2.37.1 " χρώμεθα γὰρ πολιτείᾳ οὐ ζηλούσῃ τοὺς τῶν πέλας νόμους , παράδειγμα δὲ μᾶλλον αὐτοὶ ὄντες τισὶν μιμούμενοι ἑτέρους . καὶ ὄνομα μὲν διὰ τὸ μὴ ἐς ὀλίγους ἀλλ’ ἐς πλείονας οἰκεῖν δημοκρατία κέκληται · μέτεστι δὲ κατὰ μὲν τοὺς νόμους πρὸς τὰ ἴδια διάφορα πᾶσι τὸ ἴσον , κατὰ δὲ τὴν ἀξίωσιν , ὡς ἕκαστος ἔν τῳ εὐδοκιμεῖ , οὐκ ἀπὸ μέρους τὸ πλέον ἐς τὰ κοινὰ ἀπ’ ἀρετῆς προτιμᾶται , οὐδ’ αὖ κατὰ πενίαν , ἔχων γέ τι ἀγαθὸν δρᾶσαι τὴν πόλιν , ἀξιώματος ἀφανείᾳ κεκώλυται .
2.37.2 ἐλευθέρως δὲ τά τε πρὸς τὸ κοινὸν πολιτεύομεν καὶ ἐς τὴν πρὸς ἀλλήλους τῶν καθ’ ἡμέραν ἐπιτηδευμάτων ὑποψίαν , οὐ δι’ ὀργῆς τὸν πέλας , εἰ καθ’ ἡδονήν τι δρᾷ , ἔχοντες , οὐδὲ ἀζημίους μέν , λυπηρὰς δὲ τῇ ὄψει ἀχθηδόνας προστιθέμενοι .