Χορός
1112 ὦ τλῆμον Ἑλλάς , πένθος οἷον εἰσορῶ
1113 ἕξουσαν , ἀνδρὸς τοῦδέ γ’ εἰ σφαλήσεται .
Ὕλλος
1114 ἐπεὶ παρέσχες ἀντιφωνῆσαι , πάτερ ,
1115 σιγὴν παρασχὼν κλῦθί μου , νοσῶν ὅμως ·
1116 αἰτήσομαι γάρ σ’ ὧν δίκαια τυγχάνειν .
1117 δός μοι σεαυτόν , μὴ τοσοῦτον ὡς δάκνει
1118 θυμῷ δύσοργος · οὐ γὰρ ἂν γνοίης ἐν οἷς
1119 χαίρειν προθυμεῖ κἀν ὅτοις ἀλγεῖς μάτην .
Ἡρακλῆς
1120 εἰπὼν ὃ χρῄζεις λῆξον · ὡς ἐγὼ νοσῶν
1121 οὐδὲν ξυνίημ’ ὧν σὺ ποικίλλεις πάλαι .
Ὕλλος
1122 τῆς μητρὸς ἥκω τῆς ἐμῆς φράσων ἐν οἷς
1123 νῦν ἐστιν ὥς θ’ ἥμαρτεν οὐχ ἑκουσία .
Ἡρακλῆς
1124 ὦ παγκάκιστε , καὶ παρεμνήσω γὰρ αὖ
1125 τῆς πατροφόντου μητρός , ὡς κλύειν ἐμέ ;
Ὕλλος
1126 ἔχει γὰρ οὕτως ὥστε μὴ σιγᾶν πρέπειν .
Ἡρακλῆς
1127 οὐ δῆτα τοῖς γε πρόσθεν ἡμαρτημένοις .
Ὕλλος
1128 ἀλλ’ οὐδὲ μὲν δὴ τοῖς γ’ ἐφ’ ἡμέραν ἐρεῖς .
Ἡρακλῆς
1129 λέγ’ , εὐλαβοῦ δὲ μὴ φανῇς κακὸς γεγώς .
Ὕλλος
1130 λέγω · τέθνηκεν ἀρτίως νεοσφαγής .
Ἡρακλῆς
1131 πρὸς τοῦ ; τέρας τοι διὰ κακῶν ἐθέσπισας .
Ὕλλος
1132 αὐτὴ πρὸς αὑτῆς , οὐδενὸς πρὸς ἐκτόπου .
Ἡρακλῆς
1133 οἴμοι · πρὶν ὡς χρῆν σφ’ ἐξ ἐμῆς θανεῖν χερός ;