1120 τόνδε φράζεις ;
Ἄγγελος
τοῦτον , ὅνπερ εἰσορᾷς .
Οἰδίπους
1121 οὗτος σύ , πρέσβυ , δεῦρό μοι φώνει βλέπων
1122 ὅσ’ ἄν σ’ ἐρωτῶ . Λαΐου ποτ’ ἦσθα σύ ;
Θεράπων
1123 δοῦλος οὐκ ὠνητός , ἀλλ’ οἴκοι τραφείς .
Οἰδίπους
1124 ἔργον μεριμνῶν ποῖον βίον τινά ;
Θεράπων
1125 ποίμναις τὰ πλεῖστα τοῦ βίου συνειπόμην .
Οἰδίπους
1126 χώροις μάλιστα πρὸς τίσι ξύναυλος ὤν ;
Θεράπων
1127 ἦν μὲν Κιθαιρών , ἦν δὲ πρόσχωρος τόπος .
Οἰδίπους
1128 τὸν ἄνδρα τόνδ’ οὖν οἶσθα τῇδέ που μαθών ;
Θεράπων
1129 τί χρῆμα δρῶντα ; ποῖον ἄνδρα καὶ λέγεις ;
Οἰδίπους
1130 τόνδ’ ὃς πάρεστιν ʹ ξυναλλάξας τί πω ;
Θεράπων
1131 οὐχ ὥστε γ’ εἰπεῖν ἐν τάχει μνήμης ἄπο .
Ἄγγελος
1132 κοὐδέν γε θαῦμα , δέσποτ’ ʹ ἀλλ’ ἐγὼ σαφῶς
1133 ἀγνῶτ’ ἀναμνήσω νιν . εὖ γὰρ οἶδ’ ὅτι
1134 κάτοιδεν , ἦμος τῷ Κιθαιρῶνος τόπῳ ,
1135 μὲν διπλοῖσι ποιμνίοις , ἐγὼ δ’ ἑνί ,
1136 ἐπλησίαζον τῷδε τἀνδρὶ τρεῖς ὅλους
1137 ἐξ ἦρος εἰς ἀρκτοῦρον ἑκμήνους χρόνους ʹ
1138 χειμῶνα δ’ ἤδη τἀμά τ’ εἰς ἔπαυλ’ ἐγὼ
1139 ἤλαυνον οὗτός τ’ εἰς τὰ Λαΐου σταθμά .
1140 λέγω τι τούτων οὐ λέγω πεπραγμένον ;
Θεράπων
1141 λέγεις ἀληθῆ , καίπερ ἐκ μακροῦ χρόνου .