Ἄγγελος
1142 φέρ’ εἰπὲ νῦν , τότ’ οἶσθα παῖδά μοί τινα
1143 δούς , ὡς ἐμαυτῷ θρέμμα θρεψαίμην ἐγώ ;
Θεράπων
1144 τί δ’ ἔστι ; πρὸς τί τοῦτο τοὔπος ἱστορεῖς ;
Ἄγγελος
1145 ὅδ’ ἐστίν , τᾶν , κεῖνος ὃς τότ’ ἦν νέος .
Θεράπων
1146 οὐκ εἰς ὄλεθρον ; οὐ σιωπήσας ἔσει ;
Οἰδίπους
1147 , μὴ κόλαζε , πρέσβυ , τόνδ’ , ἐπεὶ τὰ σὰ
1148 δεῖται κολαστοῦ μᾶλλον τὰ τοῦδ’ ἔπη .
Θεράπων
1149 τί δ’ , φέριστε δεσποτῶν , ἁμαρτάνω ;
Οἰδίπους
1150 οὐκ ἐννέπων τὸν παῖδ’ ὃν οὗτος ἱστορεῖ .
Θεράπων
1151 λέγει γὰρ εἰδὼς οὐδέν , ἀλλ’ ἄλλως πονεῖ .
Οἰδίπους
1152 σὺ πρὸς χάριν μὲν οὐκ ἐρεῖς , κλαίων δ’ ἐρεῖς .
Θεράπων
1153 μὴ δῆτα , πρὸς θεῶν , τὸν γέροντά μ’ αἰκίσῃ .
Οἰδίπους
1154 οὐχ ὡς τάχος τις τοῦδ’ ἀποστρέψει χέρας ;
Θεράπων
1155 δύστηνος , ἀντὶ τοῦ ; τί προσχρῄζων μαθεῖν ;
Οἰδίπους
1156 τὸν παῖδ’ ἔδωκας τῷδ’ ὃν οὗτος ἱστορεῖ ;
Θεράπων
1157 ἔδωκ’ ʹ ὀλέσθαι δ’ ὤφελον τῇδ’ ἡμέρᾳ .
Οἰδίπους
1158 ἀλλ’ εἰς τόδ’ ἥξεις μὴ λέγων γε τοὔνδικον .
Θεράπων
1159 πολλῷ γε μᾶλλον , ἢν φράσω , διόλλυμαι .
Οἰδίπους
1160 ἁνὴρ ὅδ’ , ὡς ἔοικεν , ἐς τριβὰς ἐλᾷ .