Κρέων
557 καὶ νῦν ἔθ’ αὑτός εἰμι τῷ βουλεύματι .
Οἰδίπους
558 πόσον τιν’ ἤδη δῆθ’ ὁ Λάϊος χρόνον
Κρέων
559 δέδρακε ποῖον ἔργον ; οὐ γὰρ ἐννοῶ .
Οἰδίπους
560 ἄφαντος ἔρρει θανασίμῳ χειρώματι ;
Κρέων
561 μακροὶ παλαιοί τ’ ἂν μετρηθεῖεν χρόνοι .
Οἰδίπους
562 τότ’ οὖν ὁ μάντις οὗτος ἦν ἐν τῇ τέχνῃ ;
Κρέων
563 σοφός γ’ ὁμοίως κἀξ ἴσου τιμώμενος .
Οἰδίπους
564 ἐμνήσατ’ οὖν ἐμοῦ τι τῷ τότ’ ἐν χρόνῳ ;
Κρέων
565 οὔκουν ἐμοῦ γ’ ἑστῶτος οὐδαμοῦ πέλας .
Οἰδίπους
566 ἀλλ’ οὐκ ἔρευναν τοῦ κτανόντος ἔσχετε ;
Κρέων
567 παρέσχομεν , πῶς δ’ οὐχί ; κοὐκ ἠκούσαμεν .
Οἰδίπους
568 πῶς οὖν τόθ’ οὗτος ὁ σοφὸς οὐκ ηὔδα τάδε ;
Κρέων
569 οὐκ οἶδ’ ʹ ἐφ’ οἷς γὰρ μὴ φρονῶ σιγᾶν φιλῶ .
Οἰδίπους
570 τοσόνδε γ’ οἶσθα καὶ λέγοις ἂν εὖ φρονῶν .
Κρέων
571 ποῖον τόδ’ ; εἰ γὰρ οἶδά γ’ , οὐκ ἀρνήσομαι .
Οἰδίπους
572 ὁθούνεκ’ , εἰ μὴ σοὶ ξυνῆλθε , τάσδ’ ἐμὰς
573 οὐκ ἄν ποτ’ εἶπε Λαΐου διαφθοράς .
Κρέων
574 εἰ μὲν λέγει τάδ’ , αὐτὸς οἶσθ’ ʹ ἐγὼ δὲ σοῦ
575 μαθεῖν δικαιῶ ταὔθ’ ἅπερ κἀμοῦ σὺ νῦν .
Οἰδίπους
576 ἐκμάνθαν’ ʹ οὐ γὰρ δὴ φονεὺς ἁλώσομαι .
Κρέων
577 τί δῆτ’ ; ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν γήμας ἔχεις ;