533 τόλμης πρόσωπον ὥστε τὰς ἐμὰς στέγας
534 ἵκου , φονεὺς ὢν τοῦδε τἀνδρὸς ἐμφανῶς
535 λῃστής τ’ ἐναργὴς τῆς ἐμῆς τυραννίδος ;
536 φέρ’ εἰπὲ πρὸς θεῶν , δειλίαν μωρίαν
537 ἰδών τιν’ ἔν μοι ταῦτ’ ἐβουλεύσω ποεῖν ;
538 τοὔργον ὡς οὐ γνωριοῖμί σου τόδε
539 δόλῳ προσέρπον οὐκ ἀλεξοίμην μαθών ;
540 ἆρ’ οὐχὶ μῶρόν ἐστι τοὐγχείρημά σου ,
541 ἄνευ τε πλήθους καὶ φίλων τυραννίδα
542 θηρᾶν , πλήθει χρήμασίν θ’ ἁλίσκεται ;
Κρέων
543 οἶσθ’ ὡς πόησον ; ἀντὶ τῶν εἰρημένων
544 ἴσ’ ἀντάκουσον , κᾆτα κρῖν’ αὐτὸς μαθών .
Οἰδίπους
545 λέγειν σὺ δεινός , μανθάνειν δ’ ἐγὼ κακὸς
546 σοῦ ʹ δυσμενῆ γὰρ καὶ βαρύν σ’ ηὕρηκ’ ἐμοί .
Κρέων
547 τοῦτ’ αὐτὸ νῦν μου πρῶτ’ ἄκουσον ὡς ἐρῶ .
Οἰδίπους
548 τοῦτ’ αὐτὸ μή μοι φράζ’ , ὅπως οὐκ εἶ κακός .
Κρέων
549 εἴ τοι νομίζεις κτῆμα τὴν αὐθαδίαν
550 εἶναί τι τοῦ νοῦ χωρίς , οὐκ ὀρθῶς φρονεῖς .
Οἰδίπους
551 εἴ τοι νομίζεις ἄνδρα συγγενῆ κακῶς
552 δρῶν οὐχ ὑφέξειν τὴν δίκην , οὐκ εὖ φρονεῖς .
Κρέων
553 ξύμφημί σοι ταῦτ’ ἔνδικ’ εἰρῆσθαι ʹ τὸ δὲ
554 πάθημ’ ὁποῖον φὴς παθεῖν , δίδασκέ με .
Οἰδίπους
555 ἔπειθες οὐκ ἔπειθες , ὡς χρείη μ’ ἐπὶ
556 τὸν σεμνόμαντιν ἄνδρα πέμψασθαί τινα ;