Οἰδίπους
322 οὔ τ’ ἔννομ’ εἶπας οὔ τε προσφιλῆ πόλει
323 τῇδ’ , ἥ σ’ ἔθρεψε , τήνδ’ ἀποστερῶν φάτιν .
Τειρεσίας
324 ὁρῶ γὰρ οὐ δὲ σοὶ τὸ σὸν φώνημ’ ἰὸν
325 πρὸς καιρόν ʹ ὡς οὖν μη δ’ ἐγὼ ταὐτὸν πάθω -
Οἰδίπους
326 μὴ πρὸς θεῶν φρονῶν γ’ ἀποστραφῇς , ἐπεὶ
327 πάντες σε προσκυνοῦμεν οἵδ’ ἱκτήριοι .
Τειρεσίας
328 πάντες γὰρ οὐ φρονεῖτ’ ʹ ἐγὼ δ’ οὐ μή ποτε
329 τἄμ’ , ὡς ἂν εἴπω μὴ τὰ σ’ , ἐκφήνω κακά .
Οἰδίπους
330 τί φής ; ξυνειδὼς οὐ φράσεις , ἀλλ’ ἐννοεῖς
331 ἡμᾶς προδοῦναι καὶ καταφθεῖραι πόλιν ;
Τειρεσίας
332 ἐγὼ οὔ τ’ ἐμαυτὸν οὔ τε σ’ ἀλγυνῶ . τί ταῦτ’
333 ἄλλως ἐλέγχεις ; οὐ γὰρ ἂν πύθοιό μου .
Οἰδίπους
334 οὐκ , ὦ κακῶν κάκιστε , καὶ γὰρ ἂν πέτρου
335 φύσιν σύ γ’ ὀργάνειας , ἐξερεῖς ποτε ,
336 ἀλλ’ ὧδ’ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ ;
Τειρεσίας
337 ὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν , τὴν σὴν δ’ ὁμοῦ
338 ναίουσαν οὐ κατεῖδες , ἀλλ’ ἐμὲ ψέγεις .
Οἰδίπους
339 τίς γὰρ τοιαῦτ’ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτ’ ἔπη
340 κλύων , ἃ νῦν σὺ τήνδ’ ἀτιμάζεις πόλιν ;
Τειρεσίας
341 ἥξει γὰρ αὐτά , κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω .
Οἰδίπους
342 οὐκοῦν ἅ γ’ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί .