Τειρεσίας
343 οὐκ ἂν πέρα φράσαιμι . πρὸς τάδ’ , εἰ θέλεις ,
344 θυμοῦ δι’ ὀργῆς ἥτις ἀγριωτάτη .
Οἰδίπους
345 καὶ μὴν παρήσω γ’ οὐδέν , ὡς ὀργῆς ἔχω ,
346 ἅπερ ξυνίημ’ ʹ ἴσθι γὰρ δοκῶν ἐμοὶ
347 καὶ ξυμφυτεῦσαι τοὔργον εἰργάσθαι θ’ , ὅσον
348 μὴ χερσὶ καίνων ʹ εἰ δ’ ἐτύγχανες βλέπων ,
349 καὶ τοὔργον ἂν σοῦ τοῦτ’ , ἔφην εἶναι μόνου .
Τειρεσίας
350 ἄληθες ; ἐννέπω σὲ τῷ κηρύγματι
351 ᾧπερ προεῖπας ἐμμένειν , κἀφ’ ἡμέρας
352 τῆς νῦν προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτ’ ἐμέ ,
353 ὡς ὄντι γῆς τῆσδ’ ἀνοσίῳ μιάστορι .
Οἰδίπους
354 οὕτως ἀναιδῶς ἐξεκίνησας τόδε
355 τὸ ῥῆμα ; καὶ ποῦ τοῦτο φεύξεσθαι δοκεῖς ;
Τειρεσίας
356 πέφευγα ʹ τἀληθὲς γὰρ ἰσχῦον τρέφω .
Οἰδίπους
357 πρὸς τοῦ διδαχθείς ; οὐ γὰρ ἔκ γε τῆς τέχνης .
Τειρεσίας
358 πρὸς σοῦ ʹ σὺ γάρ μ’ ἄκοντα προυτρέψω λέγειν .
Οἰδίπους
359 ποῖον λόγον ; λέγ’ αὖθις , ὡς μᾶλλον μάθω .
Τειρεσίας
360 οὐχὶ ξυνῆκας πρόσθεν ; ἢ ’ κπειρᾷ λέγων ;
Οἰδίπους
361 οὐχ ὥστε γ’ εἰπεῖν γνωστόν ʹ ἀλλ’ αὖθις φράσον .
Τειρεσίας
362 φονέα σε φημὶ τἀνδρὸς οὗ ζητεῖς κυρεῖν .
Οἰδίπους
363 ἀλλ’ οὔ τι χαίρων δίς γε πημονὰς ἐρεῖς .
Τειρεσίας
364 εἴπω τι δῆτα κἄλλ’ , ἵν’ ὀργίζῃ πλέον ;