298 τὸν θεῖον ἤδη μάντιν ὧδ’ ἄγουσιν ,
299 τἀληθὲς ἐμπέφυκεν ἀνθρώπων μόνῳ .
Οἰδίπους
300 πάντα νωμῶν Τειρεσία , διδακτά τε
301 ἄρρητά τ’ , οὐράνιά τε καὶ χθονοστιβῆ ,
302 πόλιν μέν , εἰ καὶ μὴ βλέπεις , φρονεῖς δ’ ὅμως
303 οἵᾳ νόσῳ σύνεστιν ʹ ἧς σὲ προστάτην
304 σωτῆρά τ’ , ὦναξ , μοῦνον ἐξευρίσκομεν .
305 Φοῖβος γάρ , εἴ τι μὴ κλύεις τῶν ἀγγέλων ,
306 πέμψασιν ἡμῖν ἀντέπεμψεν , ἔκλυσιν
307 μόνην ἂν ἐλθεῖν τοῦδε τοῦ νοσήματος ,
308 εἰ τοὺς κτανόντας Λάϊον μαθόντες εὖ
309 κτείναιμεν γῆς φυγάδας ἐκπεμψαίμεθα .
310 σύ νυν φθονήσας μήτ’ ἀπ’ οἰωνῶν φάτιν
311 μήτ’ εἴ τιν’ ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν ,
312 ῥῦσαι σεαυτὸν καὶ πόλιν , ῥῦσαι δ’ ἐμέ ,
313 ῥῦσαι δὲ πᾶν μίασμα τοῦ τεθνηκότος .
314 ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν ʹ ἄνδρα δ’ ὠφελεῖν ἀφ’ ὧν
315 ἔχοι τε καὶ δύναιτο , κάλλιστος πόνων .
Τειρεσίας
316 φεῦ φεῦ , φρονεῖν ὡς δεινὸν ἔνθα μὴ τέλη
317 λύῃ φρονοῦντι ʹ ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼ
318 εἰδὼς διώλεσ’ ʹ οὐ γὰρ ἂν δεῦρ’ ἱκόμην .
Οἰδίπους
319 τί δ’ ἔστιν ; ὡς ἄθυμος εἰσελήλυθας .
Τειρεσίας
320 ἄφες μ’ ἐς οἴκους ʹ ῥᾷστα γὰρ τὸ σόν τε σὺ
321 κἀγὼ διοίσω τοὐμόν , ἢν ἐμοὶ πίθῃ .