Χορός
629 ἄναξ , πάλαι καὶ ταῦτα καὶ τοιαῦτ’ ἔπη
630 γῇ τῇδ’ ὅδ’ ἁνὴρ ὡς τελῶν ἐφαίνετο .
Θησεύς
631 τίς δῆτ’ ἂν ἀνδρὸς εὐμένειαν ἐκβάλοι
632 τοιοῦδ’ , ὅτῳ πρῶτον μὲν δορύξενος
633 κοινή παρ’ ἡμῖν αἰέν ἐστιν ἑστία ;
634 ἔπειτα δ’ ἱκέτης δαιμόνων ἀφιγμένος
635 γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει .
636 ἁγὼ σεβισθεὶς οὔποτ’ ἐκβαλῶ χάριν
637 τὴν τοῦδε , χώρᾳ δ’ ἔμπολιν κατοικιῶ .
638 εἰ δ’ ἐνθάδ’ ἡδὺ τῷ ξένῳ μίμνειν , σέ νιν
639 τάξω φυλάσσειν , εἴτ’ ἐμοῦ στείχειν μέτα ,
640 τόδ’ ἡδύ , τούτων , Οἰδίπους , δίδωμί σοι
641 κρίναντι χρῆσθαι · τῇδε γὰρ ξυνοίσομαι .
Οἰδίπους
642 Ζεῦ , διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ .
Θησεύς
643 τί δῆτα χρῄζεις ; δόμους στείχειν ἐμούς ;
Οἰδίπους
644 εἴ μοι θέμις γ’ ἦν · ἀλλ’ χῶρός ἐσθ’ ὅδε ,
Θησεύς
645 ἐν τί πράξεις ; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι .
Οἰδίπους
646 ἐν κρατήσω τῶν ἔμ’ ἐκβεβληκότων .
Θησεύς
647 μέγ’ ἂν λέγοις δώρημα τῆς συνουσίας .
Οἰδίπους
648 εἰ σοί γ’ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι .
Θησεύς
649 θάρσει τὸ τοῦδέ γ’ ἀνδρός · οὔ σε μὴ προδῶ .
Οἰδίπους
650 οὔτοι σ’ ὑφ’ ὅρκου γ’ ὡς κακὸν πιστώσομαι .