Οἰδίπους
607 φίλτατ’ Αἰγέως παῖ , μόνοις οὐ γίγνεται
608 θεοῖσι γῆρας οὐδὲ κατθανεῖν ποτε .
609 τὰ δ’ ἄλλα συγχεῖ πάνθ’ παγκρατὴς χρόνος .
610 φθίνει μὲν ἰσχὺς γῆς , φθίνει δὲ σώματος ,
611 θνῄσκει δὲ πίστις , βλαστάνει δ’ ἀπιστία ,
612 καὶ πνεῦμα ταὐτὸν οὔποτ’ οὔτ’ ἐν ἀνδράσιν
613 φίλοις βέβηκεν οὔτε πρὸς πόλιν πόλει .
614 τοῖς μὲν γὰρ ἤδη , τοῖς δ’ ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ
615 τὰ τερπνὰ πικρὰ γίγνεται καὖθις φίλα .
616 καὶ ταῖσι Θήβαις εἰ τανῦν εὐημερεῖ
617 καλῶς τὰ πρὸς σέ , μυρίας μυρίος
618 χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τ’ ἰών ,
619 ἐν αἷς τὰ νῦν ξύμφωνα δεξιώματα
620 δόρει διασκεδῶσιν ἐκ σμικροῦ λόγου ·
621 ἵν’ οὑμὸς εὕδων καὶ κεκρυμμένος νέκυς
622 ψυχρός ποτ’ αὐτῶν θερμὸν αἷμα πίεται ,
623 εἰ Ζεὺς ἔτι Ζεὺς χὠ Διὸς Φοῖβος σαφής .
624 ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἡδὺ τἀκίνητ’ ἔπη ,
625 ἔα μ’ ἐν οἷσιν ἠρξάμην , τὸ σὸν μόνον
626 πιστὸν φυλάσσων , κοὔποτ’ Οἰδίπουν ἐρεῖς
627 ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξασθαι τόπων
628 τῶν ἐνθάδ’ , εἴπερ μὴ θεοὶ ψεύσουσί με .