Ἀγαμέμνων
1354 μέμνησ’ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως .
Ὀδυσσεύς
1355 ὅδ’ ἐχθρὸς ἁνήρ , ἀλλὰ γενναῖός ποτ’ ἦν .
Ἀγαμέμνων
1356 τί ποτε ποήσεις ; ἐχθρὸν ὧδ’ αἰδεῖ νέκυν ;
Ὀδυσσεύς
1357 νικᾷ γὰρ ἁρετή με τῆς ἔχθρας πολύ .
Ἀγαμέμνων
1358 τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτῶν .
Ὀδυσσεύς
1359 κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί .
Ἀγαμέμνων
1360 τοιούσδ’ ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτᾶσθαι φίλους ;
Ὀδυσσεύς
1361 σκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ .
Ἀγαμέμνων
1362 ἡμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς .
Ὀδυσσεύς
1363 ἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους .
Ἀγαμέμνων
1364 ἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾶν ;
Ὀδυσσεύς
1365 ἔγωγε · καὶ γὰρ αὐτὸς ἐνθάδ’ ἵξομαι .
Ἀγαμέμνων
1366 πάνθ’ ὅμοια πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ .
Ὀδυσσεύς
1367 τῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ’μαυτῷ πονεῖν ;
Ἀγαμέμνων
1368 σὸν ἆρα τοὔργον , οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται .
Ὀδυσσεύς
1369 ὡς ἂν ποήσῃς , πανταχῇ χρηστός γ’ ἔσει .
Ἀγαμέμνων
1370 ἀλλ’ εὖ γε μέντοι τοῦτ’ ἐπίστασ’ ὡς ἐγὼ
1371 σοὶ μὲν νέμοιμ’ ἂν τῆσδε καὶ μείζω χάριν ,
1372 οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδ’ ὢν ἔμοιγ’ ὁμῶς
1373 ἔχθιστος ἔσται · σοὶ δὲ δρᾶν ἔξεσθ’ χρῇς .
Χορός
1374 ὅστις σ’ , Ὀδυσσεῦ , μὴ λέγει γνώμῃ σοφὸν
1375 φῦναι , τοιοῦτον ὄντα , μῶρός ἐστ’ ἀνήρ .