Ὀδυσσεύς
1376 καὶ νῦν γε Τεύκρῳ τἀπὸ τοῦδ’ ἀγγέλλομαι ,
1377 ὅσον τότ’ ἐχθρὸς , τοσόνδ’ εἶναι φίλος .
1378 καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω
1379 καὶ ξυμπονεῖν καὶ μηδὲν ἐλλείπειν ὅσων
1380 χρὴ τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσιν πονεῖν βροτούς .
Τεῦκρος
1381 ἄριστ’ Ὀδυσσεῦ , πάντ’ ἔχω σ’ ἐπαινέσαι
1382 λόγοισι , καί μ’ ἔψευσας ἐλπίδος πολύ .
1383 τούτῳ γὰρ ὢν ἔχθιστος Ἀργείων ἀνὴρ
1384 μόνος παρέστης χερσίν , οὐδ’ ἔτλης παρὼν
1385 θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα ,
1386 ὡς στρατηγὸς οὑπιβρόντητος μολὼν
1387 αὐτός τε χὠ ξύναιμος ἠθελησάτην
1388 λωβητὸν αὐτὸν ἐκβαλεῖν ταφῆς ἄτερ .
1389 τοιγάρ σφ’ Ὀλύμπου τοῦδ’ πρεσβεύων πατὴρ
1390 μνήμων τ’ Ἐρινὺς καὶ τελεσφόρος Δίκη
1391 κακοὺς κακῶς φθείρειαν , ὥσπερ ἤθελον
1392 τὸν ἄνδρα λώβαις ἐκβαλεῖν ἀναξίως .
1393 σὲ δ’ , γεραιοῦ σπέρμα Λαέρτου πατρός ,
1394 τάφου μὲν ὀκνῶ τοῦδ’ ἐπιψαύειν ἐᾶν ,
1395 μὴ τῷ θανόντι τοῦτο δυσχερὲς ποιῶ ·
1396 τὰ δ’ ἄλλα καὶ ξύμπρασσε , κεἴ τινα στρατοῦ
1397 θέλεις κομίζειν , οὐδὲν ἄλγος ἕξομεν .
1398 ἐγὼ δὲ τἄλλα πάντα πορσυνῶ · σὺ δὲ
1399 ἀνὴρ καθ’ ἡμᾶς ἐσθλὸς ὢν ἐπίστασο .