14.144 ἀλλά μʹ Ὀδυσσῆος πόθος αἴνυται οἰχομένοιο .
14.145 τὸν μὲν ἐγών , ξεῖνε , καὶ οὐ παρεόντʹ ὀνομάζειν
14.146 αἰδέομαι · πέρι γάρ μʹ ἐφίλει καὶ κήδετο θυμῷ ·
14.147 ἀλλά μιν ἠθεῖον καλέω καὶ νόσφιν ἐόντα .
14.148 τὸν δʹ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ·
14.149 φίλʹ , ἐπειδὴ πάμπαν ἀναίνεαι , οὐδʹ ἔτι φῇσθα
14.150 κεῖνον ἐλεύσεσθαι , θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄπιστος ·
14.151 ἀλλʹ ἐγὼ οὐκ αὔτως μυθήσομαι , ἀλλὰ σὺν ὅρκῳ ,
14.152 ὡς νεῖται Ὀδυσεύς · εὐαγγέλιον δέ μοι ἔστω
14.153 αὐτίκʹ , ἐπεί κεν κεῖνος ἰὼν τὰ δώμαθʹ ἵκηται ·
14.154 ἕσσαι με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε , εἵματα καλά ·
14.155 πρὶν δέ κε , καὶ μάλα περ κεχρημένος , οὔ τι δεχοίμην .
14.156 ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι
14.157 γίγνεται , ὃς πενίῃ εἴκων ἀπατήλια βάζει .
14.158 ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν , ξενίη τε τράπεζα ,
14.159 ἱστίη τʹ Ὀδυσῆος ἀμύμονος , ἣν ἀφικάνω ·
14.160 μέν τοι τάδε πάντα τελείεται ὡς ἀγορεύω .
14.161 τοῦδʹ αὐτοῦ λυκάβαντος ἐλεύσεται ἐνθάδʹ Ὀδυσσεύς .
14.162 τοῦ μὲν φθίνοντος μηνός , τοῦ δʹ ἱσταμένοιο ,
14.163 οἴκαδε νοστήσει , καὶ τίσεται ὅς τις ἐκείνου
14.164 ἐνθάδʹ ἀτιμάζει ἄλοχον καὶ φαίδιμον υἱόν .
14.165 τὸν δʹ ἀπαμειβόμενος προσέφης , Εὔμαιε συβῶτα ·
14.166 γέρον , οὔτʹ ἄρʹ ἐγὼν εὐαγγέλιον τόδε τίσω ,
14.167 οὔτʹ Ὀδυσεὺς ἔτι οἶκον ἐλεύσεται · ἀλλὰ ἕκηλος
14.168 πῖνε , καὶ ἄλλα παρὲξ μεμνώμεθα , μηδέ με τούτων
14.169 μίμνησκʹ · γὰρ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐμοῖσιν
14.170 ἄχνυται , ὁππότε τις μνήσῃ κεδνοῖο ἄνακτος .
14.171 ἀλλʹ τοι ὅρκον μὲν ἐάσομεν , αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς