13.122 καὶ τὰ μὲν οὖν παρὰ πυθμένʹ ἐλαίης ἀθρόα θῆκαν
13.123 ἐκτὸς ὁδοῦ , μή πώς τις ὁδιτάων ἀνθρώπων ,
13.124 πρίν γʹ Ὀδυσῆʹ ἔγρεσθαι , ἐπελθὼν δηλήσαιτο ·
13.125 αὐτοὶ δʹ αὖτʹ οἶκόνδε πάλιν κίον . οὐδʹ ἐνοσίχθων
13.126 λήθετʹ ἀπειλάων , τὰς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ
13.127 πρῶτον ἐπηπείλησε , Διὸς δʹ ἐξείρετο βουλήν ·
13.128 Ζεῦ πάτερ , οὐκέτʹ ἐγώ γε μετʹ ἀθανάτοισι θεοῖσι
13.129 τιμήεις ἔσομαι , ὅτε με βροτοὶ οὔ τι τίουσιν ,
13.130 Φαίηκες , τοί πέρ τοι ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης .
13.131 καὶ γὰρ νῦν Ὀδυσῆʹ ἐφάμην κακὰ πολλὰ παθόντα
13.132 οἴκαδʹ ἐλεύσεσθαι · νόστον δέ οἱ οὔ ποτʹ ἀπηύρων
13.133 πάγχυ , ἐπεὶ σὺ πρῶτον ὑπέσχεο καὶ κατένευσας .
13.134 οἱ δʹ εὕδοντʹ ἐν νηῒ θοῇ ἐπὶ πόντον ἄγοντες
13.135 κάτθεσαν εἰν Ἰθάκῃ , ἔδοσαν δέ οἱ ἄσπετα δῶρα ,
13.136 χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θʹ ὑφαντήν ,
13.137 πόλλʹ , ὅσʹ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʹ Ὀδυσσεύς ,
13.138 εἴ περ ἀπήμων ἦλθε , λαχὼν ἀπὸ ληΐδος αἶσαν .
13.139 τὸν δʹ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεὺς ·
13.140 ὢ πόποι , ἐννοσίγαιʹ εὐρυσθενές , οἷον ἔειπες .
13.141 οὔ τί σʹ ἀτιμάζουσι θεοί · χαλεπὸν δέ κεν εἴη
13.142 πρεσβύτατον καὶ ἄριστον ἀτιμίῃσιν ἰάλλειν .
13.143 ἀνδρῶν δʹ εἴ πέρ τίς σε βίῃ καὶ κάρτεϊ εἴκων
13.144 οὔ τι τίει . σοὶ δʹ ἐστὶ καὶ ἐξοπίσω τίσις αἰεί .
13.145 ἔρξον ὅπως ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ .
13.146 τὸν δʹ ἠμείβετʹ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων ·
13.147 αἶψά κʹ ἐγὼν ἔρξαιμι , κελαινεφές , ὡς ἀγορεύεις ·
13.148 ἀλλὰ σὸν αἰεὶ θυμὸν ὀπίζομαι ἠδʹ ἀλεείνω .
13.149 νῦν αὖ Φαιήκων ἐθέλω περικαλλέα νῆα ,