11.95 τὸν δ’ ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ
11.96 νύξ’ , οὐδὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια ,
11.97 ἀλλὰ δι’ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου , ἐγκέφαλος δὲ
11.98 ἔνδον ἅπας πεπάλακτο · δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα .
11.99 καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
11.100 στήθεσι παμφαίνοντας , ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας ·
11.101 αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων
11.102 υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω
11.103 εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας · ὃ μὲν νόθος ἡνιόχευεν ,
11.104 Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός · ὥ ποτ’ Ἀχιλλεὺς
11.105 Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι ,
11.106 ποιμαίνοντ’ ἐπ’ ὄεσσι λαβών , καὶ ἔλυσεν ἀποίνων .
11.107 δὴ τότε γ’ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
11.108 τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί ,
11.109 Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει , ἐκ δ’ ἔβαλ’ ἵππων .
11.110 σπερχόμενος δ’ ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰ
11.111 γιγνώσκων · καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν
11.112 εἶδεν , ὅτ’ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς .
11.113 ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα
11.114 ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν
11.115 ἐλθὼν εἰς εὐνήν , ἁπαλόν τέ σφ’ ἦτορ ἀπηύρα ·
11.116 ἣ δ’ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν , οὐ δύναταί σφι
11.117 χραισμεῖν · αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει ·
11.118 καρπαλίμως δ’ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην
11.119 σπεύδουσ’ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ’ ὁρμῆς ·
11.120 ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον
11.121 Τρώων , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ’ Ἀργείοισι φέβοντο .
11.122 αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην
11.123 υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος , ὅς ῥα μάλιστα
11.124 χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα