3.143 Ταῦτα εἶπε ἐὼν ἐν τοῖσι ἀστοῖσι δόκιμος , τῷ οὔνομα ἦν Τελέσαρχος . Μαιάνδριος δὲ νόῳ λαβὼν ὡς , εἰ μετήσει τὴν ἀρχήν , ἄλλος τις ἀντ’ αὐτοῦ τύραννος καταστήσεται , οὐ δὴ ἔτι ἐν νόῳ εἶχε μετιέναι αὐτήν , ἀλλ’ ὡς ἀνεχώρησε ἐς τὴν ἀκρόπολιν , μεταπεμπόμενος ἕνα ἕκαστον . . . ὡς δὴ λόγον τῶν χρημάτων δώσων , συνέλαβέ σφεας καὶ κατέδησε . Οἱ μὲν δὴ ἐδεδέατο , Μαιάνδριον δὲ μετὰ ταῦτα κατέλαβε νοῦσος . Ἐλπίζων δέ μιν ἀποθανέεσθαι ἀδελφεός , τῷ οὔνομα ἦν Λυκάρητος , ἵνα εὐπετεστέρως κατάσχῃ τὰ ἐν τῇ Σάμῳ πρήγματα , κατακτείνει τοὺς δεσμώτας πάντας · οὐ γὰρ δή , ὡς οἴκασι , ἐβούλοντο εἶναι ἐλεύθεροι . ʹ
3.144 Ἐπειδὴ ὦν ἀπίκοντο ἐς τὴν Σάμον οἱ Πέρσαι κατάγοντες Συλοσῶντα , οὔτε τίς σφι χεῖρας ἀνταείρεται , ὑπόσπονδοί τε ἔφασαν εἶναι ἕτοιμοι οἵ τε τοῦ Μαιανδρίου στασιῶται καὶ αὐτὸς Μαιάνδριος ἐκχωρῆσαι ἐκ τῆς νήσου . Καταινέσαντος δ’ ἐπὶ τούτοισι Ὀτάνεω καὶ σπεισαμένου τῶν Περσέων οἱ πλείστου ἄξιοι θρόνους θέμενοι κατεναντίον τῆς ἀκροπόλιος κατέατο .