Τρυγαῖος
1214 τί δῆτα τουτοινὶ καταθῶ σοι τοῖν λόφοιν ;
Λοφοποιός
1215 αὐτὸς σὺ τί δίδως ;
Τρυγαῖος
ὅ τι δίδωμ’ ; αἰσχύνομαι .
1216 ὅμως δ’ ὅτι τὸ σφήκωμ’ ἔχει πόνον πολύν ,
1217 δοίην ἂν αὐτοῖν ἰσχάδων τρεῖς χοίνικας .
1218 ἵν’ ἀποκαθαίρω τὴν τράπεζαν τουτῳί .
Λοφοποιός
1219 ἔνεγκε τοίνυν εἰσιὼν τὰς ἰσχάδας ·
1220 κρεῖττον γὰρ ὦ τᾶν ἐστιν ἢ μηδὲν λαβεῖν .
Τρυγαῖος
1221 ἀπόφερ’ ἀπόφερ’ ἐς κόρακας ἀπὸ τῆς οἰκίας .
1222 τριχορρυεῖτον , οὐδέν ἐστον τὼ λόφω .
1223 οὐκ ἂν πριαίμην οὐδ’ ἂν ἰσχάδος μιᾶς .
Θωρακόπωλης
1224 τί δαὶ δεκάμνῳ τῷδε θώρηκος κύτει
1225 ἐνημμένῳ κάλλιστα χρήσομαι τάλας ;
Τρυγαῖος
1226 οὗτος μὲν οὐ μή σοι ποιήσει ζημίαν .
1227 ἀλλ’ αἶρέ μοι τοῦτόν γε τῆς ἰσωνίας ·
1228 ἐναποπατεῖν γάρ ἐστ’ ἐπιτήδειος πάνυ —
Θωρακοπώλης
1229 παῦσαί μ’ ὑβρίζων τοῖς ἐμοῖσι χρήμασιν .
Τρυγαῖος
1230 ὡδὶ παραθέντι τρεῖς λίθους . οὐ δεξιῶς ;
Θωρακοπώλης
1231 ποίᾳ δ’ ἀποψήσει ποτ’ ὦμαθέστατε ;
Τρυγαῖος
1232 τῃδὶ διεὶς τὴν χεῖρα διὰ τῆς θαλαμιᾶς
1233 καὶ τῇδ’ .
Θωρακοπώλης
ἅμ’ ἀμφοῖν δῆτ’ ;
Τρυγαῖος
ἔγωγε νὴ Δία ,
1234 ἵνα μή γ’ ἁλῶ τρύπημα κλέπτων τῆς νεώς .
Θωρακοπώλης
1235 ἔπειτ’ ἐπὶ δεκάμνῳ χεσεῖ καθήμενος ;