Τρυγαῖος
1191 ἰοὺ ἰού .
1192 ὅσον τὸ χρῆμ’ ἐπὶ δεῖπνον ἦλθ’ ἐς τοὺς γάμους .
1193 ἔχ’ ἀποκάθαιρε τὰς τραπέζας ταυτῃί ·
1194 πάντως γὰρ οὐδὲν ὄφελός ἐστ’ αὐτῆς ἔτι .
1195 ἔπειτ’ ἐπιφόρει τοὺς ἀμύλους καὶ τὰς κίχλας
1196 καὶ τῶν λαγῴων πολλὰ καὶ τοὺς κολλάβους .
Δρεπανουργός
1197 ποῦ ποῦ Τρυγαῖός ἐστιν ;
Τρυγαῖος
ἀναβράττω κίχλας .
Δρεπανουργός
1198 ὦ φίλτατ’ ὦ Τρυγαἶ ὅσ’ ἡμᾶς τἀγαθὰ
1199 δέδρακας εἰρήνην ποιήσας · ὡς πρὸ τοῦ
1200 οὐδεὶς ἐπρίατ’ ἂν δρέπανον οὐδὲ κολλύβου ,
1201 νυνὶ δὲ πεντήκοντα δραχμῶν ἐμπολῶ ·
1202 ὁδὶ δὲ τριδράχμους τοὺς κάδους ἐς τοὺς ἀγρούς .
1203 ἀλλ’ ὦ Τρυγαῖε τῶν δρεπάνων τε λάμβανε
1204 καὶ τῶνδ’ ὅ τι βούλει προῖκα · καὶ ταυτὶ δέχου ·
1205 ἀφ’ ὧν γὰρ ἀπεδόμεσθα κἀκερδήναμεν
1206 τὰ δῶρα ταυτί σοι φέρομεν ἐς τοὺς γάμους .
Τρυγαῖος
1207 ἴθι νυν καταθέμενοι παρ’ ἐμοὶ ταῦτ’ εἴσιτε
1208 ἐπὶ δεῖπνον ὡς τάχιστα · καὶ γὰρ οὑτοσὶ
1209 ὅπλων κάπηλος ἀχθόμενος προσέρχεται .
Λοφοποιός
1210 οἴμ’ ὡς προθέλυμνόν μ’ ὦ Τρυγαἶ ἀπώλεσας .
Τρυγαῖος
1211 τί δ’ ἔστιν ὦ κακόδαιμον ; οὔτι που λοφᾷς ;
Λοφοποιός
1212 ἀπώλεσάς μου τὴν τέχνην καὶ τὸν βίον ,
1213 καὶ τουτουὶ καὶ τοῦ δορυξοῦ ’κεινονί .