Χορὸς
368 οὐκ ἔστ’ ἀνὴρ Εὐριπίδου σοφώτερος ποιητής ·
369 οὐδὲν γὰρ οὕτω θρέμμ’ ἀναιδές ἐστιν ὡς γυναῖκες .
370 αἰρώμεθ’ ἡμεῖς θοὔδατος τὴν κάλπιν ὦ Ῥοδίππη .
371 τί δ’ ὦ θεοῖς ἐχθρὰ σὺ δεῦρ’ ὕδωρ ἔχουσ’ ἀφίκου ;
372 τί δαὶ σὺ πῦρ ὦ τύμβ’ ἔχων ; ὡς σαυτὸν ἐμπυρεύσων ;
373 ἐγὼ μὲν ἵνα νήσας πυρὰν τὰς σὰς φίλας ὑφάψω .
374 ἐγὼ δέ γ’ ἵνα τὴν σὴν πυρὰν τούτῳ κατασβέσαιμι .
375 τοὐμὸν σὺ πῦρ κατασβέσεις ;
τοὔργον τάχ’ αὐτὸ δείξει .
376 οὐκ οἶδά σ’ εἰ τῇδ’ ὡς ἔχω τῇ λαμπάδι σταθεύσω .
377 εἰ ῥύμμα τυγχάνεις ἔχων , λουτρόν γ’ ἐγὼ παρέξω .
378 ἐμοὶ σὺ λουτρὸν ὦ σαπρά ;
καὶ ταῦτα νυμφικόν γε .
379 ἤκουσας αὐτῆς τοῦ θράσους ;
ἐλευθέρα γάρ εἰμι .
380 σχήσω σ’ ἐγὼ τῆς νῦν βοῆς .
ἀλλ’ οὐκέθ’ ἡλιάζει .
381 ἔμπρησον αὐτῆς τὰς κόμας .
σὸν ἔργον ὦχελῷε .
382 οἴμοι τάλας .
μῶν θερμὸν ἦν ;
383 ποῖ θερμόν ; οὐ παύσει ; τί δρᾷς ;