Αἰσχύλος
1160 οὐ δῆτα τοῦτό γ’ κατεστωμυλμένε
1161 ἄνθρωπε ταὔτ’ ἔστ’ , ἀλλ’ ἄριστ’ ἐπῶν ἔχον .
Εὐριπίδης
1162 πῶς δή ; δίδαξον γάρ με καθ’ τι δὴ λέγεις ;
Αἰσχύλος
1163 ʹ ἐλθεῖν ʹ μὲν ἐς γῆν ἔσθ’ ὅτῳ μετῇ πάτρας ·
1164 χωρὶς γὰρ ἄλλης συμφορᾶς ἐλήλυθεν ·
1165 φεύγων δ’ ἀνὴρ ʹ ἥκει ʹ τε καὶ ʹ κατέρχεται . ʹ
Διόνυσος
1166 εὖ νὴ τὸν Ἀπόλλω . τί σὺ λέγεις Εὐριπίδη ;
Εὐριπίδης
1167 οὐ φημὶ τὸν Ὀρέστην κατελθεῖν οἴκαδε ·
1168 λάθρᾳ γὰρ ἦλθεν οὐ πιθὼν τοὺς κυρίους .
Διόνυσος
1169 εὖ νὴ τὸν Ἑρμῆν · τι λέγεις δ’ οὐ μανθάνω .
Εὐριπίδης
1170 πέραινε τοίνυν ἕτερον .
Διόνυσος
ἴθι πέραινε σὺ
1171 Αἰσχύλ’ ἀνύσας · σὺ δ’ ἐς τὸ κακὸν ἀπόβλεπε .
Αἰσχύλος
1172 ʹ τύμβου δ’ ἐπ’ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ
1173 κλύειν ἀκοῦσαι . ʹ
Εὐριπίδης
τοῦθ’ ἕτερον αὖθις λέγει ,
1174 ʹ κλύειν ἀκοῦσαι , ʹ ταὐτὸν ὂν σαφέστατα .
Διόνυσος
1175 τεθνηκόσιν γὰρ ἔλεγεν μόχθηρε σύ ,
1176 οἷς οὐδὲ τρὶς λέγοντες ἐξικνούμεθα .
Αἰσχύλος
1177 σὺ δὲ πῶς ἐποίεις τοὺς προλόγους ;
Εὐριπίδης
ἐγὼ φράσω .
1178 κἄν που δὶς εἴπω ταὐτόν , στοιβὴν ἴδῃς
1179 ἐνοῦσαν ἔξω τοῦ λόγου , κατάπτυσον .