Διόνυσος
58 μὴ σκῶπτέ μ’ ὦδέλφ’ · οὐ γὰρ ἀλλ’ ἔχω κακῶς ·
59 τοιοῦτος ἵμερός με διαλυμαίνεται .
Ἡρακλῆς
60 ποῖός τις ὦδελφίδιον ;
Διόνυσος
οὐκ ἔχω φράσαι .
61 ὅμως γε μέντοι σοι δι’ αἰνιγμῶν ἐρῶ .
62 ἤδη ποτ’ ἐπεθύμησας ἐξαίφνης ἔτνους ;
Ἡρακλῆς
63 ἔτνους ; βαβαιάξ , μυριάκις γ’ ἐν τῷ βίῳ .
Διόνυσος
64 ἆρ’ ἐκδιδάσκω τὸ σαφὲς ’τέρᾳ φράσω ;
Ἡρακλῆς
65 μὴ δῆτα περὶ ἔτνους γε · πάνυ γὰρ μανθάνω .
Διόνυσος
66 τοιουτοσὶ τοίνυν με δαρδάπτει πόθος
67 Εὐριπίδου .
Ἡρακλῆς
καὶ ταῦτα τοῦ τεθνηκότος ;
Διόνυσος
68 κοὐδείς γέ μ’ ἂν πείσειεν ἀνθρώπων τὸ μὴ οὐκ
69 ἐλθεῖν ἐπ’ ἐκεῖνον .
Ἡρακλῆς
πότερον εἰς Ἅιδου κάτω ;
Διόνυσος
70 καὶ νὴ Δί’ εἴ τί γ’ ἔστιν ἔτι κατωτέρω .
Ἡρακλῆς
71 τί βουλόμενος ;
Διόνυσος
δέομαι ποιητοῦ δεξιοῦ .
72 οἱ μὲν γὰρ οὐκέτ’ εἰσίν , οἱ δ’ ὄντες κακοί .
Ἡρακλῆς
73 τί δ’ ; οὐκ Ἰοφῶν ζῇ ;
Διόνυσος
τοῦτο γάρ τοι καὶ μόνον
74 ἔτ’ ἐστὶ λοιπὸν ἀγαθόν , εἰ καὶ τοῦτ’ ἄρα ·
75 οὐ γὰρ σάφ’ οἶδ’ οὐδ’ αὐτὸ τοῦθ’ ὅπως ἔχει .
Ἡρακλῆς
76 εἶτ’ οὐχὶ Σοφοκλέα πρότερον Εὐριπίδου
77 μέλλεις ἀναγαγεῖν , εἴπερ ἐκεῖθεν δεῖ σ’ ἄγειν ;