Φειδιππίδης
1421 οὔκουν ἀνὴρ τὸν νόμον θεὶς τοῦτον ἦν τὸ πρῶτον
1422 ὥσπερ σὺ κἀγώ , καὶ λέγων ἔπειθε τοὺς παλαιούς ;
1423 ἧττόν τι δῆτ’ ἔξεστι κἀμοὶ καινὸν αὖ τὸ λοιπὸν
1424 θεῖναι νόμον τοῖς υἱέσιν , τοὺς πατέρας ἀντιτύπτειν ;
1425 ὅσας δὲ πληγὰς εἴχομεν πρὶν τὸν νόμον τεθῆναι ,
1426 ἀφίεμεν , καὶ δίδομεν αὐτοῖς προῖκα συγκεκόφθαι .
1427 σκέψαι δὲ τοὺς ἀλεκτρυόνας καὶ τἄλλα τὰ βοτὰ ταυτί ,
1428 ὡς τοὺς πατέρας ἀμύνεται · καίτοι τί διαφέρουσιν
1429 ἡμῶν ἐκεῖνοι , πλήν γ’ ὅτι ψηφίσματ’ οὐ γράφουσιν ;
Στρεψιάδης
1430 τί δῆτ’ , ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ ,
1431 οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις ;
Φειδιππίδης
1432 οὐ ταὐτὸν τᾶν ἐστίν , οὐδ’ ἂν Σωκράτει δοκοίη .
Στρεψιάδης
1433 πρὸς ταῦτα μὴ τύπτ’ · εἰ δὲ μή , σαυτόν ποτ’ αἰτιάσει .
Φειδιππίδης
1434 καὶ πῶς ;
Στρεψιάδης
ἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμ’ ἐγὼ κολάζειν ,
1435 σὺ δ’ , ἢν γένηταί σοι , τὸν υἱόν .
Φειδιππίδης
ἢν δὲ μὴ γένηται ,
1436 μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται , σὺ δ’ ἐγχανὼν τεθνήξεις .