Στρεψιάδης
1380 καὶ πῶς δικαίως ; ὅστις ’ναίσχυντέ σ’ ἐξέθρεψα ,
1381 αἰσθανόμενός σου πάντα τραυλίζοντος , τι νοοίης .
1382 εἰ μέν γε βρῦν εἴποις , ἐγὼ γνοὺς ἂν πιεῖν ἐπέσχον ·
1383 μαμμᾶν δ’ ἂν αἰτήσαντος ἧκόν σοι φέρων ἂν ἄρτον ·
1384 κακκᾶν δ’ ἂν οὐκ ἔφθης φράσας , κἀγὼ λαβὼν θύραζε
1385 ἐξέφερον ἂν καὶ προὐσχόμην σε · σὺ δ’ ἐμὲ νῦν ἀπάγχων
1386 βοῶντα καὶ κεκραγόθ’ ὅτι
1387 χεζητιῴην , οὐκ ἔτλης
1388 ἔξω ’ξενεγκεῖν μιαρὲ
1389 θύραζέ μ’ , ἀλλὰ πνιγόμενος
1390 αὐτοῦ ’ποίησα κακκᾶν .
Χορός
1391 οἶμαί γε τῶν νεωτέρων τὰς καρδίας
1392 πηδᾶν τι λέξει .
1393 εἰ γὰρ τοιαῦτά γ’ οὗτος ἐξειργασμένος
1394 λαλῶν ἀναπείσει ,
1395 τὸ δέρμα τῶν γεραιτέρων λάβοιμεν ἂν
1396 ἀλλ’ οὐδ’ ἐρεβίνθου .
1397 σὸν ἔργον καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτὰ
1398 πειθώ τινα ζητεῖν , ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια .