Στρεψιάδης
1361 τοιαῦτα μέντοι καὶ τότ’ ἔλεγεν ἔνδον οἷάπερ νῦν ,
1362 καὶ τὸν Σιμωνίδην ἔφασκ’ εἶναι κακὸν ποιητήν .
1363 κἀγὼ μόλις μὲν ἀλλ’ ὅμως ἠνεσχόμην τὸ πρῶτον ·
1364 ἔπειτα δ’ ἐκέλευσ’ αὐτὸν ἀλλὰ μυρρίνην λαβόντα
1365 τῶν Αἰσχύλου λέξαι τί μοι · κᾆθ’ οὗτος εὐθὺς εἶπεν ·
1366 " ἐγὼ γὰρ Αἰσχύλον νομίζω πρῶτον ἐν ποιηταῖς , "
1367 " ψόφου πλέων ἀξύστατον στόμφακα κρημνοποιόν ; "
1368 κἀνταῦθα πῶς οἴεσθέ μου τὴν καρδίαν ὀρεχθεῖν ;
1369 ὅμως δὲ τὸν θυμὸν δακὼν ἔφην , " σὺ δ’ ἀλλὰ τούτων "
1370 " λέξον τι τῶν νεωτέρων , ἅττ’ ἐστὶ τὰ σοφὰ ταῦτα . "
1371 ὁ δ’ εὐθὺς ᾖσ’ Εὐριπίδου ῥῆσίν τιν’ , ὡς ἐκίνει
1372 ἀδελφὸς ὦλεξίκακε τὴν ὁμομητρίαν ἀδελφήν .
1373 κἀγὼ οὐκέτ’ ἐξηνεσχόμην , ἀλλ’ εὐθέως ἀράττω
1374 πολλοῖς κακοῖς καἰσχροῖσι · κᾆτ’ ἐντεῦθεν , οἷον εἰκός ,
1375 ἔπος πρὸς ἔπος ἠρειδόμεσθ’ · εἶθ’ οὗτος ἐπαναπηδᾶ ,
1376 κἄπειτ’ ἔφλα με κἀσπόδει κἄπνιγε κἀπέθλιβεν .
Φειδιππίδης
1377 οὔκουν δικαίως , ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖς
1378 σοφώτατον ;
Στρεψιάδης
1379 σοφώτατόν γ’ ἐκεῖνον · ὦ — τί σ’ εἴπω ;
ἀλλ’ αὖθις αὖ τυπτήσομαι .
Φειδιππίδης
νὴ τὸν Δί’ ἐν δίκῃ γ’ ἄν .