Χορός
229 μέγας γὰρ ἔμπας πὰρ Διὸς θρόνοις λέγῃ .
230 ἐγὼ δ’ , ἄγει γὰρ αἷμα μητρῷον , δίκας
231 μέτειμι τόνδε φῶτα κἀκκυνηγετῶ .
Ἀπόλλων
232 ἐγὼ δ’ ἀρήξω τὸν ἱκέτην τε ῥύσομαι ·
233 δεινὴ γὰρ ἐν βροτοῖσι κἀν θεοῖς πέλει
234 τοῦ προστροπαίου μῆνις , εἰ προδῶ σφ’ ἑκών .
Ὀρέστης
235 ἄνασσ’ Ἀθάνα , Λοξίου κελεύμασιν
236 ἥκω , δέχου δὲ πρευμενῶς ἀλάστορα ,
237 οὐ προστρόπαιον οὐδ’ ἀφοίβαντον χέρα ,
238 ἀλλ’ ἀμβλὺς ἤδη προστετριμμένος τε πρὸς
239 ἄλλοισιν οἴκοις καὶ πορεύμασιν βροτῶν .
240 ὅμοια χέρσον καὶ θάλασσαν ἐκπερῶν ,
241 σῴζων ἐφετμὰς Λοξίου χρηστηρίους ,
242 πρόσειμι δῶμα καὶ βρέτας τὸ σόν , θεά .
243 αὐτοῦ φυλάσσων ἀναμένω τέλος δίκης .