Δηιάνειρα
141 πεπυσμένη μέν , ὡς ἀπεικάσαι , πάρει
142 πάθημα τοὐμόν · ὡς δ’ ἐγὼ θυμοφθορῶ ,
143 μήτ’ ἐκμάθοις παθοῦσα νῦν τ’ ἄπειρος εἶ .
144 τὸ γὰρ νεάζον ἐν τοιοῖσδε βόσκεται
145 χώροισιν αὑτοῦ , καί νιν οὐ θάλπος θεοῦ
146 οὐδ’ ὄμβρος οὐδὲ πνευμάτων οὐδὲν κλονεῖ ,
147 ἀλλ’ ἡδοναῖς ἄμοχθον ἐξαίρει βίον
148 ἐς τοῦθ’ ἕως τις ἀντὶ παρθένου γυνὴ
149 κληθῇ λάβῃ τ’ ἐν νυκτὶ φροντίδων μέρος ,
150 ἤτοι πρὸς ἀνδρὸς ἢ τέκνων φοβουμένη .
151 τότ’ ἄν τις εἰσίδοιτο , τὴν αὑτοῦ σκοπῶν
152 πρᾶξιν , κακοῖσιν οἷς ἐγὼ βαρύνομαι .
153 πάθη μὲν οὖν δὴ πόλλ’ ἔγωγ’ ἐκλαυσάμην ·
154 ἓν δ’ , οἷον οὔπω πρόσθεν , αὐτίκ’ ἐξερῶ .
155 ὁδὸν γὰρ ἦμος τὴν τελευταίαν ἄναξ
156 ὡρμᾶτ’ ἀπ’ οἴκων Ἡρακλῆς , τότ’ ἐν δόμοις
157 λείπει παλαιὰν δέλτον ἐγγεγραμμένην
158 ξυνθήμαθ’ , ἁμοὶ πρόσθεν οὐκ ἔτλη ποτέ ,
159 πολλοὺς ἀγῶνας ἐξιών , οὔπω φράσαι ,
160 ἀλλ’ ὥς τι δράσων εἷρπε κοὐ θανούμενος .
161 νῦν δ’ ὡς ἔτ’ οὐκ ὢν εἶπε μὲν λέχους ὅ τι
162 χρείη μ’ ἑλέσθαι κτῆσιν εἶπε δ’ ἣν τέκνοις
163 μοῖραν πατρῴας γῆς διαιρετὸν νέμοι ,
164 χρόνον προτάξας ὡς τρίμηνον ἡνίκα
165 χώρας ἀπείη κἀνιαύσιον βεβώς ,
166 τότ’ ἢ θανεῖν χρείη σφε τῷδε τῷ χρόνῳ
167 ἢ τοῦθ’ ὑπεκδραμόντα τοῦ χρόνου τέλος
168 τὸ λοιπὸν ἤδη ζῆν ἀλυπήτῳ βίῳ .
169 τοιαῦτ’ ἔφραζε πρὸς θεῶν εἱμαρμένα
170 τῶν Ἡρακλείων ἐκτελευτᾶσθαι πόνων ,
171 ὡς τὴν παλαιὰν φηγὸν αὐδῆσαί ποτε
172 Δωδῶνι δισσῶν ἐκ Πελειάδων ἔφη .
173 καὶ τῶνδε ναμέρτεια συμβαίνει χρόνου
174 τοῦ νῦν παρόντος , ὡς τελεσθῆναι χρεών ·
175 ὥσθ’ ἡδέως εὕδουσαν ἐκπηδᾶν ἐμὲ
176 φόβῳ , φίλαι , ταρβοῦσαν , εἴ με χρὴ μένειν
177 πάντων ἀρίστου φωτὸς ἐστερημένην .