Δηιάνειρα
71 πᾶν τοίνυν , εἰ καὶ τοῦτ’ ἔτλη , κλύοι τις ἄν .
Ὕλλος
72 ἀλλ’ ἐξαφεῖται τοῦδέ γ’ , ὡς ἐγὼ κλύω .
Δηιάνειρα
73 ποῦ δῆτα νῦν ζῶν θανὼν ἀγγέλλεται ;
Ὕλλος
74 Εὐβοΐδα χώραν φασίν , Εὐρύτου πόλιν ,
75 ἐπιστρατεύειν αὐτὸν μέλλειν ἔτι .
Δηιάνειρα
76 ἆρ’ οἶσθα δῆτ’ , τέκνον , ὡς ἔλειπέ μοι
77 μαντεῖα πιστὰ τῆσδε τῆς χώρας πέρι ;
Ὕλλος
78 τὰ ποῖα , μῆτερ ; τὸν λόγον γὰρ ἀγνοῶ .
Δηιάνειρα
79 ὡς τελευτὴν τοῦ βίου μέλλει τελεῖν
80 τοῦτον ἄρας ἆθλον εἰς τό γ’ ὕστερον
81 τὸν λοιπὸν ἤδη βίοτον εὐαίων’ ἔχειν .
82 ἐν οὖν ῥοπῇ , τοιᾷδε κειμένῳ , τέκνον ,
83 οὐκ εἶ ξυνέρξων , ἡνίκ’ σεσώσμεθα
84 [ πίπτομεν σοῦ πατρὸς ἐξολωλότος ]
85 κείνου βίον σώσαντος , οἰχόμεσθ’ ἅμα ;
Ὕλλος
86 ἀλλ’ εἶμι , μῆτερ · εἰ δὲ θεσφάτων ἐγὼ
87 βάξιν κατῄδη τῶνδε , κἂν πάλαι παρῆ ·
88 νῦν δ’ ξυνήθης πότμος οὐκ εἴα πατρὸς
89 ἡμᾶς προταρβεῖν οὐδὲ δειμαίνειν ἄγαν .
90 νῦν δ’ ὡς ξυνίημ’ , οὐδὲν ἐλλείψω τὸ μὴ οὐ
91 πᾶσαν πυθέσθαι τῶνδ’ ἀλήθειαν πέρι .