Φιλοκτήτης
662 ὅσιά τε φωνεῖς ἔστι τ’ , τέκνον , θέμις ,
663 ὅς γ’ ἡλίου τόδ’ εἰσορᾶν ἐμοὶ φάος
664 μόνος δέδωκας , ὃς χθόν’ Οἰταίαν ἰδεῖν ,
665 ὃς πατέρα πρέσβυν , ὃς φίλους , ὃς τῶν ἐμῶν
666 ἐχθρῶν μ’ ἔνερθεν ὄντ’ ἀνέστησας πέρα .
667 θάρσει , παρέσται ταῦτά σοι καὶ θιγγάνειν
668 καὶ δόντι δοῦναι κἀξεπεύξασθαι βροτῶν
669 ἀρετῆς ἕκατι τῶνδ’ ἐπιψαῦσαι μόνον ·
670 εὐεργετῶν γὰρ καὐτὸς αὔτ’ ἐκτησάμην .
Νεοπτόλεμος
671 οὐκ ἄχθομαί σ’ ἰδών τε καὶ λαβὼν φίλον ·
672 ὅστις γὰρ εὖ δρᾶν εὖ παθὼν ἐπίσταται ,
673 παντὸς γένοιτ’ ἂν κτήματος κρείσσων φίλος . χωροῖς ἂν εἴσω .
Φιλοκτήτης
674 καὶ σέ γ’ εἰσάξω · τὸ γὰρ
675 νοσοῦν ποθεῖ σε ξυμπαραστάτην λαβεῖν .