Κρέων
1515 ἅλις ἵν’ ἐξήκεις δακρύων ʹ ἀλλ’ ἴθι στέγης ἔσω .
Οἰδίπους
1516 πειστέον , κεἰ μηδὲν ἡδύ .
Κρέων
πάντα γὰρ καιρῷ καλά .
Οἰδίπους
1517 οἶσθ’ ἐφ’ οἷς οὖν εἶμι ;
Κρέων
λέξεις , καὶ τότ’ εἴσομαι κλύων .
Οἰδίπους
1518 γῆς μ’ ὅπως πέμψεις ἄποικον .
Κρέων
τοῦ θεοῦ μ’ αἰτεῖς δόσιν .
Οἰδίπους
1519 ἀλλὰ θεοῖς γ’ ἔχθιστος ἥκω .
Κρέων
τοιγαροῦν τεύξει τάχα .
Οἰδίπους
1520 φῂς τάδ’ οὖν ;
Κρέων
μὴ φρονῶ γὰρ οὐ φιλῶ λέγειν μάτην .
Οἰδίπους
1521 ἄπαγέ νύν μ’ ἐντεῦθεν ἤδη .
Κρέων
στεῖχέ νυν , τέκνων δ’ ἀφοῦ .
Οἰδίπους
1522 μηδαμῶς ταύτας γ’ ἕλῃ μου .
Κρέων
πάντα μὴ βούλου κρατεῖν ʹ
1523 καὶ γὰρ ἁκράτησας οὔ σοι τῷ βίῳ ξυνέσπετο .
Χορός
1524 πάτρας Θήβης ἔνοικοι , λεύσσετ’ , Οἰδίπους ὅδε ,
1525 ὃς τὰ κλείν’ αἰνίγματ’ ᾔδει καὶ κράτιστος ἦν ἀνήρ ,
1526 οὗ τίς οὐ ζήλῳ πολιτῶν ἦν τύχαις ἐπιβλέπων ,
1527 εἰς ὅσον κλύδωνα δεινῆς συμφορᾶς ἐλήλυθεν .
1528 ὥστε θνητὸν ὄντα κείνην τὴν τελευταίαν ἰδεῖν
1529 ἡμέραν ἐπισκοποῦντα μηδέν’ ὀλβίζειν , πρὶν ἂν
1530 τέρμα τοῦ βίου περάσῃ μηδὲν ἀλγεινὸν παθών .