Χορός
1346 δείλαιε τοῦ νοῦ τῆς τε συμφορᾶς ἴσον ,
1347 ὡς σ’ ἠθέλησα μη δέ γ’ ἂν γνῶναί ποτε .
Οἰδίπους
1349 ὄλοιθ’ ὅστις ἦν , ὃς ἀγρίας πέδας
1350 μονάδ’ ἐπιποδίας ἔλυσ’ μ’ ἀπό τε φόνου
1351 ἔρυτο κἀνέσωσεν , οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων .
1352 τότε γὰρ ἂν θανὼν
1355 οὐκ φίλοισιν οὐ δ’ ἐμοὶ τοσόνδ’ ἄχος .
Χορός
1356 θέλοντι κἀμοὶ τοῦτ’ ἂν ἦν .
Οἰδίπους
1357 οὔκουν πατρός γ’ ἂν φονεὺς
1358 ἦλθον οὐ δὲ νυμφίος
1359 βροτοῖς ἐκλήθην ὧν ἔφυν ἄπο .
1360 νῦν δ’ ἄθεος μέν εἰμ’ , ἀνοσίων δὲ παῖς ,
1361 ὁμολεχὴς δ’ ἀφ’ ὧν αὐτὸς ἔφυν τάλας .
1365 εἰ δέ τι πρεσβύτερον ἔτι κακοῦ κακόν ,
1366 τοῦτ’ ἔλαχ’ Οἰδίπους .
Χορός
1367 οὐκ οἶδ’ ὅπως σε φῶ βεβουλεῦσθαι καλῶς ʹ
1368 κρείσσων γὰρ ἦσθα μηκέτ’ ὢν ζῶν τυφλός .
Οἰδίπους
1369 ὡς μὲν τάδ’ οὐχ ὧδ’ ἔστ’ ἄριστ’ εἰργασμένα ,