1314 νέφος ἐμὸν ἀπότροπον , ἐπιπλόμενον ἄφατον ,
1315 ἀδάματόν τε καὶ δυσούριστον ὄν .
1316 οἴμοι ,
1317 οἴμοι μάλ’ αὖθις ʹ οἷον εἰσέδυ μ’ ἅμα
1318 κέντρων τε τῶνδ’ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν .
Χορός
1319 καὶ θαῦμά γ’ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασιν
1320 διπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά .
Οἰδίπους
1321 ἰὼ φίλος ,
1322 σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος ʹ ἔτι γὰρ
1323 ὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων .
1324 φεῦ φεῦ .
1325 οὐ γάρ με λήθεις , ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς ,
1326 καίπερ σκοτεινός , τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως .
Χορός
1327 ὦ δεινὰ δράσας , πῶς ἔτλης τοιαῦτα σὰς
1328 ὄψεις μαρᾶναι ; τίς σ’ ἐπῆρε δαιμόνων ;
Οἰδίπους
1329 Ἀπόλλων τάδ’ ἦν , Ἀπόλλων , φίλοι ,
1330 ὁ κακὰ κακὰ τελῶν ἐμὰ τάδ’ ἐμὰ πάθεα .
1331 ἔπαισε δ’ αὐτόχειρ νιν οὔτις ,
1332 ἀλλ’ ἐγὼ τλάμων .
1333 τί γὰρ ἔδει μ’ ὁρᾶν ,
1335 ὅτῳ γ’ ὁρῶντι μηδὲν ἦν ἰδεῖν γλυκύ ;
Χορός
1336 ἦν τᾷδ’ ὅπωσπερ καὶ σύ φῄς .
Οἰδίπους
1337 τί δῆτ’ ἐμοὶ βλεπτὸν ἢ
1338 στερκτὸν ἢ προσήγορον
1339 ἔτ’ ἔστ’ ἀκούειν ἡδονᾷ φίλοι ;
1340 ἀπάγετ’ ἐκτόπιον ὅ τι τάχιστά με ,
1341 ἀπάγετ’ , ὦ φίλοι , τὸν μέγ’ ὀλέθριον
1342 τὸν καταρατότατον , ἔτι δὲ καὶ θεοῖς
1345 ἐχθρότατον βροτῶν .