Ἐξάγγελος
1223 γῆς μέγιστα τῆσδ’ ἀεὶ τιμώμενοι ,
1224 οἷ’ , ἔργ’ ἀκούσεσθ’ , οἷα δ’ εἰσόψεσθ’ , ὅσον δ’
1225 ἀρεῖσθε πένθος , εἴπερ ἐγγενῶς ἔτι
1226 τῶν Λαβδακείων ἐντρέπεσθε δωμάτων .
1227 οἶμαι γὰρ οὔ τ’ ἂν Ἴστρον οὔ τε Φᾶσιν ἂν
1228 νίψαι καθαρμῷ τήνδε τὴν στέγην , ὅσα
1229 κεύθει , τὰ δ’ αὐτίκ’ εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰ
1230 ἑκόντα κοὐκ ἄκοντα . τῶν δὲ πημονῶν
1231 μάλιστα λυποῦσ’ αἳ φανῶσ’ αὐθαίρετοι .
Χορός
1232 λείπει μὲν οὐ δ’ πρόσθεν εἴδομεν τὸ μὴ οὐ
1233 βαρύστον’ εἶναι ʹ πρὸς δ’ ἐκείνοισιν τί φῄς ;
Ἐξάγγελος
1234 μὲν τάχιστος τῶν λόγων εἰπεῖν τε καὶ
1235 μαθεῖν , τέθνηκε θεῖον Ἰοκάστης κάρα .
Χορός
1236 δυστάλαινα , πρὸς τίνος ποτ’ αἰτίας ;
Ἐξάγγελος
1237 αὐτὴ πρὸς αὑτῆς . τῶν δὲ πραχθέντων τὰ μὲν