Οἰδίπους
429 ταῦτα δῆτ’ ἀνεκτὰ πρὸς τούτου κλύειν ;
430 οὐκ εἰς ὄλεθρον ; οὐχὶ θᾶσσον ; οὐ πάλιν
431 ἄψορρος οἴκων τῶνδ’ ἀποστραφεὶς ἄπει ;
Τειρεσίας
432 οὐ δ’ ἱκόμην ἔγωγ’ ἄν , εἰ σὺ μὴ κάλεις .
Οἰδίπους
433 οὐ γάρ τί σ’ ᾔδη μῶρα φωνήσοντ’ , ἐπεὶ
434 σχολῇ σ’ ἂν οἴκους τοὺς ἐμοὺς ἐστειλάμην .
Τειρεσίας
435 ἡμεῖς τοιοίδ’ ἔφυμεν , ὡς μὲν σοὶ δοκεῖ ,
436 μῶροι , γονεῦσι δ’ , οἵ σ’ ἔφυσαν , ἔμφρονες .
Οἰδίπους
437 ποίοισι ; μεῖνον , τίς δέ μ’ ἐκφύει βροτῶν ;
Τειρεσίας
438 ἥδ’ ἡμέρα φύσει σε καὶ διαφθερεῖ .
Οἰδίπους
439 ὡς πάντ’ ἄγαν αἰνικτὰ κἀσαφῆ λέγεις .
Τειρεσίας
440 οὔκουν σὺ ταῦτ’ ἄριστος εὑρίσκειν ἔφυς ;
Οἰδίπους
441 τοιαῦτ’ ὀνείδιζ’ , οἷς ἔμ’ εὑρήσεις μέγαν .
Τειρεσίας
442 αὕτη γε μέντοι σ’ τύχη διώλεσεν .
Οἰδίπους
443 ἀλλ’ εἰ πόλιν τήνδ’ ἐξέσωσ’ , οὔ μοι μέλει .
Τειρεσίας
444 ἄπειμι τοίνυν ʹ καὶ σύ , παῖ , κόμιζέ με .
Οἰδίπους
445 κομιζέτω δῆθ’ ʹ ὡς παρὼν σύ γ’ ἐμποδὼν
446 ὀχλεῖς , συθείς τ’ ἂν οὐκ ἂν ἀλγύνοις πλέον .
Τειρεσίας
447 εἰπὼν ἄπειμ’ ὧν οὕνεκ’ , ἦλθον , οὐ τὸ σὸν