Αἴγισθος
1458 σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας
1459 πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θ’ ὁρᾶν ,
1460 ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος
1461 ἐξῄρετ’ ἀνδρὸς τοῦδε , νῦν ὁρῶν νεκρὸν
1462 στόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίαν
1463 ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας .
Ἠλέκτρα
1464 καὶ δὴ τελεῖται τἀπ’ ἐμοῦ · τῷ γὰρ χρόνῳ
1465 νοῦν ἔσχον , ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν .
Αἴγισθος
1466 Ζεῦ , δέδορκα φάσμ’ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ
1467 πεπτωκός · εἰ δ’ ἔπεστι νέμεσις , οὐ λέγω .
1468 χαλᾶτε πᾶν κάλυμμ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν , ὅπως
1469 τὸ συγγενές τοι κἀπ’ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ .
Ὀρέστης
1470 αὐτὸς σὺ βάσταζ’ · οὐκ ἐμὸν τόδ’ , ἀλλὰ σόν ,
1471 τὸ ταῦθ’ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως .
Αἴγισθος
1472 ἀλλ’ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι · σὺ δέ ,
1473 εἴ που κατ’ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα , κάλει .
Ὀρέστης
1474 αὕτη πέλας σοῦ · μηκέτ’ ἄλλοσε σκόπει .
Αἴγισθος
1475 οἴμοι , τί λεύσσω ;
Ὀρέστης
1476 τίνα φοβεῖ ; τίν’ ἀγνοεῖς ;
Αἴγισθος
1477 τίνων ποτ’ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχ’ τλήμων ;
Ὀρέστης
1478 οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι
1479 ζῶντας θανοῦσιν οὕνεκ’ ἀνταυδᾷς ἴσα ;