Ὀρέστης
1288 τὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες ,
1289 καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με ,
1290 μήθ’ ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμων
1291 ἀντλεῖ , τὰ δ’ ἐκχεῖ , τὰ δὲ διασπείρει μάτην ·
1292 χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος .
1293 δ’ ἁρμόσει μοι τῷ παρόντι νῦν χρόνῳ
1294 σήμαιν’ , ὅπου φανέντες κεκρυμμένοι
1295 γελῶντας ἐχθροὺς παύσομεν τῇ νῦν ὁδῷ .
1296 οὕτω δ’ ὅπως μήτηρ σε μὴ ’πιγνώσεται
1297 φαιδρῷ προσώπῳ νῷν ἐπελθόντοιν δόμους ·
1298 ἀλλ’ ὡς ἐπ’ ἄτῃ τῇ μάτην λελεγμένῃ
1299 στέναζ’ · ὅταν γὰρ εὐτυχήσωμεν , τότε
1300 χαίρειν παρέσται καὶ γελᾶν ἐλευθέρως .