Ἠλέκτρα
920 φεῦ , τῆς ἀνοίας ὥς σ’ ἐποικτίρω πάλαι .
Χρυσόθεμις
921 τί δ’ ἔστιν ; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε ;
Ἠλέκτρα
922 οὐκ οἶσθ’ ὅποι γῆς οὐδ’ ὅποι γνώμης φέρει .
Χρυσόθεμις
923 πῶς δ’ οὐκ ἐγὼ κάτοιδ’ γ’ εἶδον ἐμφανῶς ;
Ἠλέκτρα
924 τέθνηκεν , τάλαινα , τἀκείνου δέ σοι
925 σωτήρι’ ἔρρει · μηδὲν εἰς κεῖνόν γ’ ὅρα .
Χρυσόθεμις
926 οἴμοι τάλαινα · τοῦ τάδ’ ἤκουσας βροτῶν ;
Ἠλέκτρα
927 τοῦ πλησίον παρόντος , ἡνίκ’ ὤλλυτο .
Χρυσόθεμις
928 καὶ ποῦ ’στιν οὗτος ; θαῦμά τοί μ’ ὑπέρχεται .
Ἠλέκτρα
929 κατ’ οἶκον , ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής .
Χρυσόθεμις
930 οἴμοι τάλαινα · τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτ’ ἦν
931 τὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα ;
Ἠλέκτρα
932 οἶμαι μάλιστ’ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότος
933 μνημεῖ’ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα .
Χρυσόθεμις
934 δυστυχής · ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγους
935 τοιούσδ’ ἔχουσ’ ἔσπευδον , οὐκ εἰδυῖ’ ἄρα
936 ἵν’ ἦμεν ἄτης · ἀλλὰ νῦν , ὅθ’ ἱκόμην ,
937 τά τ’ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θ’ εὑρίσκω κακά .
Ἠλέκτρα
938 οὕτως ἔχει σοι ταῦτ’ · ἐὰν δέ μοι πίθῃ ,
939 τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος .
Χρυσόθεμις
940 τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ ;