Χρυσόθεμις
328 τίν’ αὖ σὺ τήνδε πρὸς θυρῶνος ἐξόδοις
329 ἐλθοῦσα φωνεῖς , κασιγνήτη , φάτιν ,
330 κοὐδ’ ἐν χρόνῳ μακρῷ διδαχθῆναι θέλεις
331 θυμῷ ματαίῳ μὴ χαρίζεσθαι κενά ;
332 καίτοι τοσοῦτόν γ’ οἶδα κἀμαυτήν , ὅτι
333 ἀλγῶ ’πὶ τοῖς παροῦσιν · ὥστ’ ἄν , εἰ σθένος
334 λάβοιμι , δηλώσαιμ’ ἂν οἷ’ αὐτοῖς φρονῶ .
335 νῦν δ’ ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ ,
336 καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι , πημαίνειν δὲ μή ·
337 τοιαῦτα δ’ ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν .
338 καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ’γὼ λέγω ,
339 ἀλλ’ σὺ κρίνεις · εἰ δ’ ἐλευθέραν με δεῖ
340 ζῆν , τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντ’ ἀκουστέα .