Πολυνείκης
1438 βλέποντ’ ἐσόψεσθ’ αὖθις .
Ἀντιγόνη
τάλαιν’ ἐγώ .
Πολυνείκης
1439 μή τοί μ’ ὀδύρου .
Ἀντιγόνη
καὶ τίς ἄν σ’ ὁρμώμενον
1440 εἰς προὖπτον Ἅιδην οὐ καταστένοι , κάσι ;
Πολυνείκης
1441 εἰ χρή , θανοῦμαι .
Ἀντιγόνη
μὴ σύ γ’ , ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ .
Πολυνείκης
1442 μὴ πεῖθ’ μὴ δεῖ .
Ἀντιγόνη
δυστάλαινά τἄρ’ ἐγώ , εἴ σου στερηθῶ .
Πολυνείκης
1443 ταῦτα δ’ ἐν τῷ δαίμονι
καὶ τῇδε φῦναι χἀτέρᾳ . σφὼ δ’ οὖν ἐγὼ
1445 θεοῖς ἀρῶμαι μή ποτ’ ἀντῆσαι κακῶν ·
1446 ἀνάξιαι γὰρ πᾶσίν ἐστε δυστυχεῖν .
Χορός
1447 νέα τάδε νεόθεν ἦλθέ μοι
1448 κακὰ βαρύποτμὰ παρ’ ἀλαοῦ ξένου ,
1450 εἴ τι μοῖρα μὴ κιγχάνει .
1451 μάταν γὰρ οὐδὲν ἀξίωμα δαιμόνων ἔχω φράσαι .
1452 ὁρᾷ ὁρᾷ ταῦτ’ ἀεὶ χρόνος , τρέχων μὲν ἕτερα ,
1455 τὰ δὲ παρ’ ἦμαρ αὖθις αὔξων ἄνω .
1456 ἔκτυπεν αἰθήρ , Ζεῦ .
Οἰδίπους
1457 τέκνα τέκνα , πῶς ἄν , εἴ τις ἔντοπος ,
1458 τὸν πάντ’ ἄριστον δεῦρο Θησέα πόροι ;
Ἀντιγόνη
1459 πάτερ , τί δ’ ἐστὶ τἀξίωμ’ ἐφ’ καλεῖς ;
Οἰδίπους
1460 Διὸς πτερωτὸς ἥδε μ’ αὐτίκ’ ἄξεται
1461 βροντὴ πρὸς Ἅιδην · ἀλλὰ πέμψαθ’ ὡς τάχος .