Οἰδίπους
980 σοῦ γ’ εἰς τόδ’ ἐξελθόντος ἀνόσιον στόμα .
981 ἔτικτε γάρ μ’ ἔτικτεν , ὤμοι μοι κακῶν ,
982 οὐκ εἰδότ’ οὐκ εἰδυῖα , καὶ τεκοῦσά με ,
983 αὑτῆς ὄνειδος παῖδας ἐξέφυσέ μοι .
984 ἀλλ’ ἓν γὰρ οὖν ἔξοιδα , σὲ μὲν ἑκόντ’ ἐμὲ
985 κείνην τε ταῦτα δυσστομεῖν · ἐγὼ δέ νιν
986 ἄκων ἔγημα φθέγγομαί τ’ ἄκων τάδε .
987 ἀλλ’ οὐ γὰρ οὔτ’ ἐν τοῖσδ’ ἁλώσομαι κακὸς
988 γάμοισιν οὔθ’ οὓς αἰὲν ἐμφορεῖς σύ μοι
990 φόνους πατρῴους ἐξονειδίζων πικρῶς .
991 ἓν γάρ μ’ ἄμειψαι μοῦνον ὧν σ’ ἀνιστορῶ .
992 εἴ τις σὲ τὸν δίκαιον αὐτίκ’ ἐνθάδε
993 κτείνοι παραστάς , πότερα πυνθάνοι’ ἂν εἰ
994 πατήρ σ’ ὁ καίνων ἢ τίνοι’ ἂν εὐθέως ;
995 δοκῶ μέν , εἴπερ ζῆν φιλεῖς , τὸν αἴτιον
996 τίνοι’ ἂν οὐδὲ τοὔνδικον περιβλέποις .
997 τοιαῦτα μέντοι καὐτὸς εἰσέβην κακά ,
998 θεῶν ἀγόντων · οἷς ἐγὼ οὐδὲ τὴν πατρὸς
999 ψυχὴν ἂν οἶμαι ζῶσαν ἀντειπεῖν ἐμοί .
1000 σὺ δ’ , εἶ γὰρ οὐ δίκαιος , ἀλλ’ ἅπαν καλὸν
1001 λέγειν νομίζων ῥητὸν ἄρρητόν τ’ ἔπος ,
1002 τοιαῦτ’ ὀνειδίζεις με τῶνδ’ ἐναντίον .
1003 καί σοι τὸ Θησέως ὄνομα θωπεῦσαι καλόν ,
1004 καὶ τὰς Ἀθήνας , ὡς κατῴκηνται καλῶς ·
1005 κᾆθ’ ὧδ’ ἐπαινῶν πολλὰ τοῦδ’ ἐκλανθάνει ,
1006 ὁθούνεκ’ εἴ τις γῆ θεοὺς ἐπίσταται
1007 τιμαῖς σεβίζειν , ἥδε τοῦθ’ ὑπερφέρει ·
1008 ἀφ’ ἧς σὺ κλέψας τὸν ἱκέτην γέροντ’ ἐμὲ
1009 αὐτόν τ’ ἐχειροῦ τὰς κόρας τ’ οἴχει λαβών .
1010 ἀνθ’ ὧν ἐγὼ νῦν τάσδε τὰς θεὰς ἐμοὶ
1011 καλῶν ἱκνοῦμαι καὶ κατασκήπτω λιταῖς
1012 ἐλθεῖν ἀρωγοὺς ξυμμάχους θ’ , ἵν’ ἐκμάθῃς
1013 οἵων ὑπ’ ἀνδρῶν ἥδε φρουρεῖται πόλις .