Θησεύς
897 οὔκουν τις ὡς τάχιστα προσπόλων μολὼν
898 πρὸς τούσδε βωμούς , πάντ’ ἀναγκάσει λεὼν
899 ἄνιππον ἱππότην τε θυμάτων ἄπο
900 σπεύδειν ἀπὸ ῥυτῆρος , ἔνθα δίστομοι
901 μάλιστα συμβάλλουσιν ἐμπόρων ὁδοί ,
902 ὡς μὴ παρέλθωσ’ αἱ κόραι , γέλως δ’ ἐγὼ
903 ξένῳ γένωμαι τῷδε , χειρωθεὶς βίᾳ .
904 ἴθ’ , ὡς ἄνωγα , σὺν τάχει . τοῦτον δ’ ἐγώ ,
905 εἰ μὲν δι’ ὀργῆς ἧκον , ἧς ὅδ’ ἄξιος ,
906 ἄτρωτον οὐ μεθῆκ’ ἂν ἐξ ἐμῆς χερός .
907 νῦν δ’ οὕσπερ αὐτὸς τοὺς νόμους εἰσῆλθ’ ἔχων ,
908 τούτοισι κοὐκ ἄλλοισιν ἁρμοσθήσεται .
909 οὐ γάρ ποτ’ ἔξει τῆσδε τῆς χώρας , πρὶν ἂν
910 κείνας ἐναργεῖς δεῦρό μοι στήσῃς ἄγων ·
911 ἐπεὶ δέδρακας οὔτ’ ἐμοῦ καταξίως
912 οὔθ’ ὧν πέφυκας αὐτὸς οὔτε σῆς χθονός ·
913 ὅστις δίκαι’ ἀσκοῦσαν εἰσελθὼν πόλιν
914 κἄνευ νόμου κραίνουσαν οὐδέν , εἶτ’ ἀφεὶς
915 τὰ τῆσδε τῆς γῆς κύρι’ , ὧδ’ ἐπεισπεσὼν
916 ἄγεις θ’ ἃ χρῄζεις καὶ παρίστασαι βίᾳ ,
917 καί μοι πόλιν κένανδρον ἢ δούλην τινὰ
918 ἔδοξας εἶναι κἄμ’ ἴσον τῷ μηδενί .
919 καίτοι σε Θῆβαί γ’ οὐκ ἐπαίδευσαν κακόν ·
920 οὐ γὰρ φιλοῦσιν ἄνδρας ἐκδίκους τρέφειν ,
921 οὐδ’ ἄν σ’ ἐπαινέσειαν , εἰ πυθοίατο
922 συλῶντα τἀμὰ καὶ τὰ τῶν θεῶν , βίᾳ
923 ἄγοντα φωτῶν ἀθλίων ἱκτήρια .
924 οὔκουν ἔγωγ’ ἂν σῆς ἐπεμβαίνων χθονός ,
925 οὐδ’ εἰ τὰ πάντων εἶχον ἐνδικώτατα ,
926 ἄνευ γε τοῦ κραίνοντος , ὅστις ἦν , χθονὸς
927 οὔθ’ εἷλκον οὔτ’ ἂν ἦγον , ἀλλ’ ἠπιστάμην
928 ξένον παρ’ ἀστοῖς ὡς διαιτᾶσθαι χρεών .
929 σὺ δ’ ἀξίαν οὐκ οὖσαν αἰσχύνεις πόλιν
930 τὴν αὐτὸς αὑτοῦ , καί σ’ ὁ πληθύων χρόνος
931 γέρονθ’ ὁμοῦ τίθησι καὶ τοῦ νοῦ κενόν .
932 εἶπον μὲν οὖν καὶ πρόσθεν , ἐννέπω δὲ νῦν ,
933 τὰς παῖδας ὡς τάχιστα δεῦρ’ ἄγειν τινά ,
934 εἰ μὴ μέτοικος τῆσδε τῆς χώρας θέλεις
935 εἶναι βίᾳ τε κοὐχ ἑκών · καὶ ταῦτά σοι
936 τῷ νῷ θ’ ὁμοίως κἀπὸ τῆς γλώσσης λέγω .