Ἀντιγόνη
24 τὰς γοῦν Ἀθήνας οἶδα , τὸν δὲ χῶρον οὔ .
Οἰδίπους
25 πᾶς γάρ τις ηὔδα τοῦτό γ’ ἡμὶν ἐμπόρων .
Ἀντιγόνη
26 ἀλλ’ ὅστις τόπος μάθω μολοῦσά ποι ;
Οἰδίπους
27 ναί , τέκνον , εἴπερ ἐστί γ’ ἐξοικήσιμος .
Ἀντιγόνη
28 ἀλλ’ ἐστὶ μὴν οἰκητός · οἴομαι δὲ δεῖν
29 οὐδέν · πέλας γὰρ ἄνδρα τόνδε νῷν ὁρῶ .
Οἰδίπους
30 δεῦρο προσστείχοντα κἀξορμώμενον ;
Ἀντιγόνη
31 καὶ δὴ μὲν οὖν παρόντα · χὤ τί σοι λέγειν
32 εὔκαιρόν ἐστιν , ἔννεφ’ , ὡς ἀνὴρ ὅδε .
Οἰδίπους
33 ξεῖν’ , ἀκούων τῆσδε τῆς ὑπέρ τ’ ἐμοῦ
34 αὑτῆς θ’ ὁρώσης , οὕνεχ’ ἡμὶν αἴσιος
35 σκοπὸς προσήκεις ὧν ἀδηλοῦμεν φράσαι
Ξένος
36 πρὶν νῦν τὰ πλείον’ ἱστορεῖν , ἐκ τῆσδ’ ἕδρας
37 ἔξελθ’ · ἔχεις γὰρ χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν .
Οἰδίπους
38 τίς δ’ ἔσθ’ χῶρος ; τοῦ θεῶν νομίζεται ;
Ξένος
39 ἄθικτος οὐδ’ οἰκητός · αἱ γὰρ ἔμφοβοι
40 θεαί σφ’ ἔχουσι , Γῆς τε καὶ Σκότου κόραι .
Οἰδίπους
41 τίνων τὸ σεμνὸν ὄνομ’ ἂν εὐξαίμην κλύων ;
Ξένος
42 τὰς πάνθ’ ὁρώσας Εὐμενίδας γ’ ἐνθάδ’ ἂν
43 εἴποι λεώς νιν · ἄλλα δ’ ἀλλαχοῦ καλά .