Κρέων
498 ἐγὼ μὲν οὐδέν · τοῦτ’ ἔχων ἅπαντ’ ἔχω .
Ἀντιγόνη
499 τί δῆτα μέλλεις ; ὡς ἐμοὶ τῶν σῶν λόγων
500 ἀρεστὸν οὐδὲν μηδ’ ἀρεσθείη ποτέ ·
501 οὕτω δὲ καὶ σοὶ τἄμ’ ἀφανδάνοντ’ ἔφυ .
502 καίτοι πόθεν κλέος γ’ ἂν εὐκλεέστερον
503 κατέσχον τὸν αὐτάδελφον ἐν τάφῳ
504 τιθεῖσα ; τούτοις τοῦτο πᾶσιν ἁνδάνειν
505 λέγοιτ’ ἄν , εἰ μὴ γλῶσσαν ἐγκλῄοι φόβος .
506 ἀλλ’ τυραννὶς πολλά τ’ ἄλλ’ εὐδαιμονεῖ
507 κἄξεστιν αὐτῇ δρᾶν λέγειν θ’ βούλεται .
Κρέων
508 σὺ τοῦτο μούνη τῶνδε Καδμείων ὁρᾷς .
Ἀντιγόνη
509 ὁρῶσι χοὖτοι , σοὶ δ’ ὑπίλλουσιν στόμα .
Κρέων
510 σὺ δ’ οὐκ ἐπαιδεῖ , τῶνδε χωρὶς εἰ φρονεῖς ;
Ἀντιγόνη
511 οὐδὲν γὰρ αἰσχρὸν τοὺς ὁμοσπλάγχνους σέβειν .
Κρέων
512 οὔκουν ὅμαιμος χὠ καταντίον θανών ;
Ἀντιγόνη
513 ὅμαιμος ἐκ μιᾶς τε καὶ ταὐτοῦ πατρός .
Κρέων
514 πῶς δῆτ’ ἐκείνῳ δυσσεβῆ τιμᾷς χάριν ;
Ἀντιγόνη
515 οὐ μαρτυρήσει ταῦθ’ κατθανὼν νέκυς .
Κρέων
516 εἴ τοί σφε τιμᾷς ἐξ ἴσου τῷ δυσσεβεῖ .
Ἀντιγόνη
517 οὐ γάρ τι δοῦλος , ἀλλ’ ἀδελφὸς ὤλετο .
Κρέων
518 πορθῶν δὲ τήνδε γῆν · δ’ ἀντιστὰς ὕπερ .
Ἀντιγόνη
519 ὁμῶς γ’ Ἅιδης τοὺς νόμους τούτους ποθεῖ .