Χορός
583 δέδοικ’ ἀκούων τήνδε τὴν προθυμίαν ·
584 οὐ γάρ μ’ ἀρέσκει γλῶσσά σου τεθηγμένη .
Τέκμησσα
585 δέσποτ’ Αἴας , τί ποτε δρασείεις φρενί ;
Αἴας
586 μὴ κρῖνε , μὴ ’ξέταζε · σωφρονεῖν καλόν .
Τέκμησσα
587 οἴμ’ ὡς ἀθυμῶ · καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου
588 καὶ θεῶν ἱκνοῦμαι , μὴ προδοὺς ἡμᾶς γένῃ .
Αἴας
589 ἄγαν γε λυπεῖς · οὐ κάτοισθ’ ἐγὼ θεοῖς
590 ὡς οὐδὲν ἀρκεῖν εἴμ’ ὀφειλέτης ἔτι ;
Τέκμησσα
591 εὔφημα φώνει .
Αἴας
τοῖς ἀκούουσιν λέγε .
Τέκμησσα
592 σὺ δ’ οὐχὶ πείσει ;
Αἴας
πόλλ’ ἄγαν ἤδη θροεῖς .
Τέκμησσα
593 ταρβῶ γάρ , ὦναξ .
Αἴας
οὐ ξυνέρξεθ’ ὡς τάχος ;
Τέκμησσα
594 πρὸς θεῶν , μαλάσσου .
Αἴας
μῶρά μοι δοκεῖς φρονεῖν ,
595 εἰ τοὐμὸν ἦθος ἄρτι παιδεύειν νοεῖς .